Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ

Ρανίδα ουρανού
καθώς ταξιδεύει
σε μήκη και πλάτη κυμάτων
τόσο εξαερώθηκαν οι αναμνήσεις
και ο φόβος ακόμη κομμάτι
πικρίας 
στο ταλαντευόμενο ανηφόρι 
του χρόνου
"απαρηγόρητο τ'όνειρο"
έτσι απότομα ο γραμματεύς
έλυσε την ισόβια σιωπή 
χτύπησε το χέρι πάνω στο κατάφορτο πάγκο
και ψιθύρισε την καταδίκη.