Η ΛΥΤΡΩΣΗ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Νευρικό πέταγμα

ανασεμιά οδύνης

στο φτερούγισμα της φθοράς

ευτυχούμε μέσα σε γυάλινους θαλάμους

πίσω απ'τα εύθραυστα κάγγελα

ζητιανεύουμε το χαμόγελο

όμως το πρωί,κάθε πρωί

φτάνει χωρίς καθηστέρηση η εκπλήρωση

σαν καρδάρα γεμάτη γάλα

τόσο που ο πόνος σαπίζει 

και τις τελευταίες οδούς διαφυγής