ΜΟΛΙΣ ΠΕΘΑΝΕΙ

 

Μόλις πεθάνει
Ἡ ἀγάπη
Θέλει σιωπὴ μεγάλη
Γιὰ νά ῾βρει στὴν ἄκρη τοῦ πόνου
Τὴν περίφημη λίμνη
Τὴ λήθη.

 

 

 Γιῶργος Σαραντάρης

ΘΑΛΛΑΣΣΙΝΟΣ ΒΙΟΣ

Σε μια λακκούβα στρίμωξα το γέλιο

Της επίγειας ζωής μου

Κι έχυσα πάνω του πιπέρι

Για να συντηρηθεί

Ύστερα δεν το σκέφτηκα πια

Μέσα στη θάλασσα ζητούσα

Ένα μαχαίρι να βρω

Να κόψω πάλι κάποια φλέβα μου

Το αίμα μου να γίνει θάλασσα

Η θάλασσα να γίνει αίμα μου

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΡΑΝΤΑΡΗΣ

στη δόξα των πουλιών

ΕΚΛΟΓΗ ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ

ΙΟΥΛΙΤΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ,ΙΚΑΡΟΣ 2014

 

HORMUZ

Η ψυχή θέλει τον θάνατο αιθέριο

ΣΑΡΑΝΤΑΡΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

ΣΤΕΝΟ ΤΟΥ HORMUZ

ΚΑΘΑΡΟ ΝΕΡΟ

Εἲχαμε βγεῖ στό δρόμο

(ἢ σ' ἓνα ξάγναντο;)

κι ὁ ὠκεανός μοῦ εἶπε:

--Ὑπάρχει ἓνας ὠκεανός,

πού λέγεται τίποτα.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΡΑΝΤΑΡΗΣ  

Κρατούσα δικαιωματικά
νερό καθαρό
για να λυθούν εύκολα οι κάβοι

για ηρεμία στην ανάσα 
είχα των Βαίων
δαφνόφυλλα

μαζι με την λίστα φαρμάκων
για βαριά κατάθλιψη και διπολικότητα
διέθετα σπόρους
χρονικότητας
για την έλλειψη ύπαρξης.

Η ΟΡΑΣΗ ΤΡΕΦΕΙ

Ἡ ὃραση τρἐφει τόν ἂνθρωπο 
Ἀλλά τό σῶμα δέν τοῦ ἀρκεῖ
Μήτε τό δικό του
Μήτε τό ἂλλο

Τό σῶμα φθίνει
Κ' ἡ ὃραση θέλει διάρκεια

Σώματα ἒρχονται ἀπό παντοῦ
Καί δύσκολο νά διακρίνεις τήν πηγή

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΡΑΝΤΑΡΗΣ

ΑΘΕΐΑ

Μια βίωση μέσα στην αθεΐα διακρίνει τη λεγόμενη πνευματική κίνηση τῶν σύγχρονων δυτικῶν λαῶν.Δέ σημαίνει ἂν μεγάλες ὁμάδες ἀτόμων μέσα σε τούτους τους λαοὐς διακηρύττουν πώς εἶναι χριστιανικές.Το γεγονός εἶναι ἓνα:οἱ λαοί αὐτοί δε δημιουργοῦν μήτε ἱστορία μήτε πολιτισμό,πιστεύοντας σ’ἒνα οἰκουμενικό Θεό,πιστεύοντας σ’ἓνα Θεό πού να εἶναι Θεός για ὃλα τα’ ἂτομα τῆς γῆς.Ἡ πίστη σ’ ἓνα πανανθρώπινο δεσμό πού να νικάει το χρόνο και το χῶρο,και να μην ἒχει θάνατο,λείπει τόσο ριζικά,τόσο μοιραῖα ἀπό τούς δυτικούς λαούς,πού δεν μποροῦμε μήτε κάν να ὑποθέσουμε πώς αὒριο ἀπό μόνοι τους θα την ἀποκτήσουν.Χωρίς να εἲμαστε για τοῦτο μυστικιστές,ἂν θέλουμε να δώσουμε ἓνα ὂνομα κ’ ἓνα πρόσωπο στη δύναμη πού διευθύνει την πορεία τῶν δυτικῶν λαῶν,θα ποῦμε πώς εὶναι το Πνεύμα τοῦ Κακοῦ,και δεν εἶναι σύμπτωση πώς ἡ μοναδική συλλογή στίχων τοῦ πιο ἀντιπροσωπευτικοῦ ποιητῆ τῆς δυτικῆς παρακμῆς στον περασμένο αἰῶνα να ἒχει τίτλο τά Λουλούδια τοῦ Κακοῦ.

Οἱ δυτικοί λαοί κινοῦνται εἲτε συνειδητά εἲτε ὂχι μέσα στα ὃρια τοῦ χρόνου και τοῦ χώρου.Γι’ αὐτό δεν ὁδηγοῦν τον ἑαυτό τους παρά στο θάνατο.

Και ἂν ὁδηγοῦν τον ἑαυτό τους στό θάνατο,δεν ἒχουν κανένα δικαίωμα να κάνουν για δάσκαλοι και ὁδηγητές στους ἂλλους λαούς

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΡΑΝΤΑΡΗΣ,ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ ΚΑΤΑΛΟΙΠΑ.

ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ΚΥΜΑΤΑ

Τά κύματα εἶναι οἱ ψυχές τῶν ἀνθρώπων πού ἀληθινά δέν πεθαίνουν,δηλαδή οἱ ψυχές ὃλων τῶν ἀνθρώπων τῆς γῆς,πού πραγματικά τραγουδᾶν ὃταν σωπαίνει ὁ ἣλιος.Δέν πεθαίνουν οἱ ἂνθρωποι,δέν πεθαίνουν τά κύματα,ὃποιος κυττάζει τά κύματα ξεχνάει καί τοῦτο ἀκόμα,πώς κάποτε φαινομενικά θά πεθάνει.

ΣΑΡΑΝΤΑΡΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΚΑΙ Η ΧΛΕΥΗ

γύρω μας ὂργιαζαν τό γέλιο καί ἡ χλεύη
καί ὁ ἣλιος εἶχε ἀφανιστεῖ σάν κάτω ἀπό σίδερο

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΡΑΝΤΑΡΗΣ

ΤΑΞΙΔΙ

Σήμερα ἡ μπόρα πέρασε

θά μᾶς σηκώσει ο Θεός

θά μᾶς φιλήσει

θά γίνουμε παιδιά του

Γιῶργος Σαραντάρης

ΜΙΛΩ

ΣΙΓΚΑΠΟΥΡΗ,ΩΡΑ ΑΝΕΦΟΔΙΑΣΜΟΥ

Μιλῶ γιατὶ ὑπάρχει ἕνας οὐρανὸς ποὺ μὲ ἀκούει 

Γιῶργος Σαραντάρης

ΔΥΣΕΥΡΕΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ

Σὰν ἄσπρο σύννεφο
ἡ σκιά σου σκεπάζει τὸν ὕπνο
ποὺ σ᾿ ἕνα δυσεύρετο παράδεισο κοιμᾶμαι·
ἀκούω πὼς τραγουδᾶς κάτω ἀπ᾿ τὸν ἥλιο,
μὰ μὲς στὴ φωνή σου λιγώνω
καὶ δὲ βλέπω τὸν οὐρανό

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΡΑΝΤΑΡΗΣ

ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΙΗΤΕΣ

Δὲν εἴμαστε ποιητὲς

Σημαίνει ἐγκαταλείπουμε τὸν ἀγῶνα

Παρατᾶμε τὴ χαρὰ στοὺς ἀνίδεους

Τὶς γυναῖκες στὰ φιλιὰ τοῦ ἀνέμου

Καὶ στὴ σκόνη τοῦ καιροῦ

Σημαίνει πὼς φοβόμαστε

Καὶ ἡ ζωή μας ἔγινε ξένη

Ὁ θάνατος βραχνάς.

Γιῶργος Σαραντάρης

ΖΩΗ

Οἱ ἂνθρωποι ἀργοπεθαίνουν
καὶ ἀποκοιμοῦνται στον οὐρανὸ
ἀπ' τὴν πολλὴ ἀνάμνηση τοῦ χρόνου

ΣΑΡΑΝΤΑΡΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑΣ ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΜΕΣΑ ΜΑΣ

Ὑπάρχει
 ἕνας  καθρέφτης 
μέσα μας,
εἶναι ὁ ἣλιος

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΡΑΝΤΑΡΗΣ