Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2018

ΕΛΕΓΧΟΣ ΠΟΣΟΤΗΤΟΣ ΚΑΥΣΙΜΩΝ



Μαινομένην κλύδωνι,
ψυχοφθόρω,
Δέσποτα Χριστέ,
τῶν παθῶν τἠν θάλασσαν
 κατεύνασον,
καὶ ἐκ φθορᾶς,
ἀνάγαγέ με
ὡς εὒσπλαγχνος.                       Ὡδὴ στ’ τοῦ πλάγιου α’



Lat 05deg 52’N
Long 080deg 13’E



Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2018

ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ ΣΕ ΧΩΡΟ ΑΓΚΥΡΟΒΟΛΙΑΣ

Κρυμμένοι πετροβολάνε,
δεν έχουν πρόσωπο
πίσω απ'τις αναρίθμητες στρώσεις του χρόνου
και όταν ψαχουλεύουν παλιές φωτογραφίες
με τρεμάμενα τυφλά δάχτυλα
επιχειρούν την νοσταλγία

Κυριακή, 21 Οκτωβρίου 2018

IDIOT


Δι’  ὧν τις ἁμαρτάνει,διά τούτων κολάζεται.
ΣΟΦ.ΣΟΛ.ΙΑ’,16

Φιλούν φωτιά στα σπλάχνα
μα για να κάψουν τον κόσμο
σμιλεύουν επιμελώς το χάος
και η φιλανθρωπία αρωγός
στα σκοτεινά τα σχέδια τους
«σε καταστρέφω και ύστερα σε σώζω»
λέγουν βγαίνοντας απ’τα παράθυρα
και είναι μόνοι στο  να διαφωνήσουν
με όσα λένε
η δημοκρατία αγγίζει το κράσπεδο της παντοδυναμίας τους
με νεύμα απελπισμένης κατάφασης

Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2018

ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΛΟΓΩ ΚΥΚΛΩΝΑ

Οἱ ποιητές κι οἱ φιλόσοφοι
κηλίδες ἀνώφελες
και γύρω τους ἡ ἐρημιά
 ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ



κ


Είπε άφρων
   με την καρδιά του
ότι δεν υπάρχει θεός

ένα φως κίτρινο διαχύθηκε

στο νερό δεν καθρεφτίζεται τίποτα


λάσπη μονάχα

μια ακτίς παρήγορου φωτός μονάχα 
ήρθε αργά

 drifting

λόγω τροπικού κυκλώνα





Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2018

Η ΟΠΛΗ ΤΗΣ ΣΥΝΤΡΙΒΗΣ



ἡ αφοσίωση θέλει ὃλο το αἷμα ,Καροῦζος Νίκος

Κυριευμένοι είμαστε
στο θάμπος
η απώλεια
του βαθύτερου εαυτού
δεν ενδιαφέρει
την πρόστυχη αδράνεια της όρασης
γίναμε
μυρμήγκια  του θέρους
γυρεύουμε την μυλόπετρα,
την οπλή που θα μας συντρίψει



                                                                       

Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2018

ΔΙΑΠΕΡΝΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΥΓΡΗ ΑΠΕΡΑΝΤΟΣΥΝΗ

Η καθημερινή τύρβη επιτείνει το πρόβλημα της όρασης.
Στον ανοιχτό ωκεανό ο χρόνος μαραίνεται σε μάταιη προσμονή
Μια αχλή πρωινή που εμποδίζει την θέαση του ορίζοντα.
Στο ΑΡΧΕΙΟΝ αναφέρεται ότι η ηρωίδα ήταν αδύνατον να βάλει σε τάξη τα αισθήματά της
καθώς αλλάζουν από μέρα σε ώρα σε στιγμή χωρίς στην επέκταση στην επέκεινα ζωή.
Πιο κάτω γράφει  εξ αφορμής τον χαμό ενός προσφιλούς  της προσώπου
‘’κανένας δεν χάνεται
οι πάντες κάπου υπάρχουν’’
Έτσι ταξιδεύουμε και εμείς τον σύντομο βίο
διαπερνώντας την υγρή απεραντοσύνη
και εκλαμβάνοντάς την μονάχα ως καθρέφτισμα και αντανάκλαση του ουρανού.

Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2018

Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2018

ΑΠΟΝΤΕΣ

Σε λίγο αν κοιτάξεις λυπημένος το βράδυ
στον ουρανό ψηλά
θά’μαι ένα χαζό παιδικό άστρο
που όλο θα πέφτω
Ίσως κάνω λάθος που θέλω να γράψω για να κρατηθώ,
είναι ίσως γιατί νομίζω πως δεν πρόλαβα να πω Ευχαριστώ
κι αντί για πεφτάστερο που πρέπει να γίνω και να χαθώ
σαν άνθρωπος αντίθετα ακόμη να σκέφτομαι
και να θέλω ρόδο αγάπης να γίνω


ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ,ΑΠΟΝΤΕΣ

Πέμπτη, 4 Οκτωβρίου 2018

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου