Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2015

ΕΧΟΥΜΕ ΗΤΤΗΘΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ

Είχε αφηνιάσει το μέλλον
κρατώντας ίσα-ίσα
το πρόσχημα του τρόμου
χρησιμοποιούσε ασυνήθιστες λέξεις για να υποδηλώσει την μοίρα που έφτανε
όπως "άθροιση ιστοριών" ή "προδοσία"
σε πολύ μακρινές εικόνες και όνειρα που στριμώχτηκαν σαν γέρικα σκαριά
και ξύλα στο απώτερο παρελθόν
ήξερε να φυλάει τα ανεξήγητα παρείσακτα σύμβολα
που ξέρασε η ιστορία
σαν θέλησε και κείνη να βύζάξει όπου κοκκίνιζε χάραμα
και όπου λαμπύριζε το φως 

Κυριακή, 29 Μαρτίου 2015

ΤΟ ΑΙΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΛΗΤΕΥΕΙ

H περίσσια 
      του αίματος 
στοχεύει
      απευθείας 
στη διαδοχή
     των εποχών 
απ’τη δίνη των τζιτζικιών
     ως την ανάπαυση του ελαιώνα,
       Αρδεύει τη συγγνώμη της προσευχής
και στα δυσνόητα πρωινά του χειμώνα 
      συλλαβίζει μετάνοια

                                     Και όλα αυτά μέσα
                                      στο σώμα.

Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΤΑΞΙΔΙΟΥ

Μαζεύοντας κάθε μέρα,
ικανότητες και αρετές 
να πως δημιουργήθηκε τούτος ο τεράστιος σωρός από άχρηστα υλικά,
την μεγάλη ώρα που κρέμονται όλα τα βλέμματα πάνω σου 
δεν έχεις βοήθεια από πουθενά
οι πόρτες ερμητικά κλειστές,
οι ζωές χτυπημένες από ένα ανεξήγητο σαράκι,
οδεύεις προς απόγνωση 
αν αποτύχεις να κρατήσεις το καλό σου όνομα,
εκτός αν δεις...
τι άφησε πίσω της η ιστορία,
αλυσίδες ατελείωτες προσώπων
που στην ακραία στιγμή της αγωνίας
αναζήτησαν καταφύγιο στην ιδέα τους
μα το μόνο που βρήκαν ήταν ένα πουλί
να χαιδεύει με την σκιά του το τζάμι
στην άκρη του ωκεανού

Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2015

ΟΛΟ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Πώς να συλλάβουμε τον λόγο,τον πολύ χαρακτηριστικό:¨Ποιήσομεν άνθρωπον¨ και όχι ¨πολλά ανθρώπινα όντα-ανθρώπους¨…Οφείλουμε να αποκτήσουμε τη συνείδηση ότι το ανθρώπινο ¨είναι¨ είναι ένα.Είναι μονάδα θρυμματισμένη τώρα από την πτώση,με συνέπεια να γίνουμε ένα πλήθος ατόμων και η φύση μας να κατακερματιστεί σε μικρά κομμάτια…(ΑΡΧ.ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ,ΟΙΚΟΔΟΜΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΝΑΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ,ΤΟΜΟΣ Α’σελ,357)

ΜΟΝΟΛΟΓΟΣ

Ω,ποιητή
σ'ανήλιαγα υπόγεια
και σ'υπερώα
ποιός θα μετρήσει τη σκιά
το φως που στέρεψε
 ποιός θα ζυγίσει
η φωνή σου που διαλαλεί
τον μύθο και την αλήθεια
είναι βραχνή
ποιός να την πιστέψει.

Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2015

ΟΡΙΣΜΟΣ ΕΝΤΡΟΠΙΑΣ

Εκείνο το πρωί έβρεχε ασταμάτητα

ποταμοί υδάτων έτρεχαν πάνω απ’τους φακούς

έσταζαν οι άνθρωποι ντροπή και απορία

καθώς πέφταν οι σάρκες τους προς τη γη

από μια θανατηφόρα άσκηση της βαρύτητας

τα χείλη έχασκαν

και η θάλασσα ακόμα τυραννιόταν να σταθεί στο στερέωμα

ήταν η μέρα που απεκδυθήκαμε το βασιλικό  ιμάτιο

και βάλαμε σαν ανόητοι τα παλιόρουχα

της έσχατης κατάπτωσης.

Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2015

Ο ΧΡΟΝΟΣ ΩΣ ΦΩΣ

Ο λόγος των δευτερολέπτων στην ισορροπία της αίσθησης
υπάρχω γέφυρα της ηλεκτρομαγνητικής πανδαισίας
βγαίνοντας καθώς το φως διαλύεται
το αισθητό
το παρηγορητικό
το ανακριτικό
διαχωρίζω τα άχρηστα υλικά προς ανακύκλωση
ΤΙΚ-ΤΑΚ
αυλαία χρόνου
ο ουρανός γεμάτος χρονικότητα
απειρίζουσα

απειροφορούσα    
     07.52    12-3-2012

Τρίτη, 24 Μαρτίου 2015

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΕΝ ΜΕΣΩ ΚΡΙΣΕΩΣ

-Δεν μπορεί να πει κανείς για την Ελλάδα ότι είναι νεκρή,είναι πολύ ζωντανή.
-Έχουμε ανησυχία και για την Ελλάδα...
-Δεν πιστεύετε ότι θα νικήσομε;
-Πιστεύομε...
(Συνομιλία του Πατρός Σωφρονίου του Έσσεξ με Αγιορείτη ηγούμενο).                                                               (ΣΧΕΔΙΟ ΡΑΛΛΗ  ΚΟΨΙΔΗ)


                                                                                                                                                                   

                                                                                                               

Κυριακή, 22 Μαρτίου 2015

ΠΑΝΤΑ ΣΥΜΦΕΡΕΙ ΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΒΟΛΤΑ

Κλειστά παντζούρια προχωρημένο μεσημέρι καιρός απόλυτης ελευθερίας,είπα:ας ήμουν χαμένος στο πλήθος χωρίς κανένας να νοιαστεί,στυγνή απόλυτη τυραννία,καμία υπόσχεση δεν απέσπασα για την επαύριον την στριμωγμένη παράξενη μέρα όταν ο ήλιος θα με ρωτήσει αν υπήρξα χωρίς να πάρει απάντηση,ώσπου να με ξεβράσει κάποιο πρωί η θάλασσα που την είπα τύχη ή μοίρα γιατί κάποιο μερίδιο μου έχει φυλαγμένο ο Πατέρας και είναι κρίμα σκέφτηκα να πεθάνω της πείνας.

Σάββατο, 21 Μαρτίου 2015

ΠΤΩΣΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ

Όταν το σπαθί χαμήλωσε από ένα φτωχό ρακένδυτο υποκείμενο
και η ιστορία λογάριασε μονάχα τη φήμη μιας σκανδαλώδους πράξεως
ήρθαν τα στίφη των φτωχών και αδικημένων
να σπάσουν με την τεμπελιά τους την συντήρηση του στρατού
δεν παραμιλώ χωρίς λόγο απλώς βαθαίνω το χάσμα με το παρόν
καθώς ο φόβος τρίζει τα δόντια στην καλοστημένη ευζωία
Ώσπου τα κεκτημένα γκρέμισαν την ένδεια 
και χρειάστηκαν δρεπανοφόροι ιδεών
στρέφοντας την βία προς τα έξω

απαιτήθηκαν σιδερένιες πόρτες, κλειδαριές και
κωδικοί προστασίας για το ευτελές προϊόν του πάθους.  

Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2015

Η ΜΑΣΤΙΓΩΣΗ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ



Δεν είχε κοπάσει η μαστίγωση της σιωπής,
ο καθένας έπαιρνε την μερίδα του,
δύο ανούσιες παραιτήσεις,
πέντ'-έξι ρύπους απόγνωσης όλα κι όλα,
έπειτα στην μοναχική κλίνη
χρωμάτιζε κάτω απ' το ημίφως της άγνοιας,την απροσμέτρητη φθορά.  

Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2015

Η ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΣΤΙΓΜΗ

-έρχεται  πρώτη

         -στο παγίδευμα της νιότης 
          αναδίδει το ωραιότερο άρωμα


        - η άκρα καταφυγή γίνεται
           στα φρικτότερα λάθη.
           


     

Τετάρτη, 18 Μαρτίου 2015

ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ

διψάμε και χορεύουμε στο ξέφωτο της πίκρας δισάκι μόνο στην δύσπνοια του ήλιου και απάνεμη σκανδάλη στην τραγική μοίρα ζηλεύουμε διαβάτες της παρακοής εμείς και είρωνες μπροστά στην εικόνα μας οι διάδοχοι νικητές είμαστε και σέρνουμε ως λάφυρο την σάρκα       της πατρίδας

Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2015

ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΟΥΝΤΑ ΔΟΧΕΙΑ

Πεσμένος στα σκουπίδια

Περισσότερο σκιά παρά άνθρωπος
Καμιά φαμίλια δεν τον περιμένει
Στ’ανοιχτά
Μετά το πρώτο τράνταγμα είχε ακουμπήσει την πλάτη
μην μπουν τα νερά και βυθιστούν όλοι τους
«θα μοιραστούμε έναν κόσμο τρόμου»,μού’πε
Αποτόλμησε τότε μια ικεσία στον πεθαμένο
Είχα απομείνει να τον κοιτώ με αποστροφή
Να τον στείλω πίσω
Σ’έναν κόσμο ανύπαρκτο
Επιθυμούσα
Οι προσευχές μου να μην χαραχτούν ποτέ ξανά
Από τούτες τις φρικτές κραυγές του κατευόδιου


  

Κυριακή, 15 Μαρτίου 2015

Ο ΠΟΝΟΣ ΚΑΝΕΙ ΠΙΟ ΠΡΟΣΙΤΟ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ

Μεταμελούμαι κάθε φορά που σκοτεινιάζει
Έβαλα και γω ένα χεράκι στο επερχόμενο σούρουπο
Επαπειλούμενη η ζωή στενεύει στη χρυσόσκονη της μέρας
Ούτε την αναμαρτησία,βοηθεία του Κυρίου
Πεθύμησα
Μέσα στο βρώμικο λάκκο βουτώ τα βλέφαρα και τους ώμους


Σηκώνομαι το πρωί
Ήλιος,νοσταλγία

Υπάρχει καιρός ακόμα λοιπόν

Σάββατο, 14 Μαρτίου 2015

ΑΓΡΥΠΝΙΑ

                    Σήμερα λαχανιασμένος ήρθα ως το πρωί 
             όλη νύχτα πάλευα με ένα σμήνος πουλιών
           έφτασα έστω,λέω
στο παμφάγο ξέφωτο
                    δίχως άλλη επιλογή
αφήνω να φαγωθούν
 πρώτα οι θλίψεις
                                            μετά
                         μέσα στο στήθος
          της προσευχής
       οι ψίθυροι 

Παρασκευή, 13 Μαρτίου 2015

ΑΜΜΕΣΗ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ

Μαζεύω προσεχτικά τα κομμάτια της ιστορίας κάθε βράδυ,
βέβαια είναι τόσο βίαιος ο θρυμματισμός,ώστε κάποια υπολείμματα 
σκορπούν μαζί με τα ψίχουλα στην άκρη του δωματίου
και πάνω στο χαλί
Μα αρκούν απλώς δυο-τρεις διαβεβαιώσεις για να καθαριστεί την επαύριον όλο το σπίτι,
το σαλόνι,οι σκάλες που οδηγούν στον ουρανό 
και το τεράστιο τζάμι που κάθε δειλινό αγναντεύουμε τον ορίζοντα.
Την επόμενη φορά που θα ξαναφτιαχτεί η ιστορία και θα δοθεί προς κατανάλωση
όλοι οι παριστάμενοι θα παρατείνουν ως αργά την αναπόφευκτη ανακωχή.

Πέμπτη, 12 Μαρτίου 2015

Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΣΥΜΦΕΡΕΙ

Επιμένω
χωρίς προσευχή
δεν έχουμε μερτικό στην απελπισία
είμαστε στην καταδίκη της υλώδους ευτυχίας
πίσω απ' τους φωταγωγημένους τίτλους
στο μέτρημα κάθε θανάτου
και στην θλίψη των δρόμων.

Τρίτη, 10 Μαρτίου 2015

ΜΟΝΤΕΛΟ ΧΟΙΡΟΣΤΑΣΙΟΥ

Δεν απομένει παρά η αναμονή 
για έξωθεν βοήθεια, 
των φίλων
 την ανάκτηση της πρότερης ευτυχίας. 
Η ίδια τυραννία της βαρυτικής εξοβέλισης
 εξουθενώνει, 
αδυναμία του συστήματος για ορθολογικό προσδιορισμό των αναγκών,
ίσως μείνουμε σύξυλοι στην απεραντοσύνη
 της μετριότητας, 
όσο ελπίζουμε βεβαίως.

Η θύελλα ξεσηκώνει την απόγνωση 
προς μετακίνηση του ογκόλιθου των παθών,
παρά τον μέγα αναρριχητικό αγώνα.
Ω τι εφευρίσκω για να μείνει άθικτο το θηρίο.  

  

Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΩΝ ΕΡΕΙΠΙΩΝ

  Αν η αρχιτεκτονική του τσιμέντου είναι η εικόνα της κονιορτοποιημένης ύπαρξης του σύγχρονου ανθρώπου που δεν έχει ανάσες,μέσα σ'ένα κόσμο απομονωμένο απ'τη φύση και πλήρως εναρμονισμένο με την ηλεκτρονική αύρα της προσωρινότητας του,τα ερείπια συμβολίζουν την υπέρβαση απ'την υλόφρονη μάζωξη των συνωστισμένων.
  Τα ερείπια χάσκουν γεμάτα απορία για την βιασύνη και την απουσία νοήματος,τα ερείπια συνεχίζουν να υπάρχουν διαμελίζοντας τον χρόνο και κυκλοφορούν ως σαλοί στην πολυάσχολη ασημαντότητα των πόλεων.
  Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΩΝ ΕΡΕΙΠΙΩΝ θα αναρτάται κατά καιρούς με αυτοτελή         θεματολογία  φωτογραφιών και κείμενων στο παρόν ιστολόγιο. 

Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2015

Η ΥΠΑΡΞΗ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ

 δεν θάβεται ούτε ζητάει ελεημοσύνη,η ύπαρξη τινάζει τις στάχτες της επιβίωσης,κραδαίνει την μάχαιρα του ανέφικτου και τεμαχίζει τα ανίδεα όνειρα,
 τις σκόρπιες ελπίδες,τα γράμματα που στείλαμε κάποτε χωρίς να λάβουμε απάντηση...
Προειδοποιεί η ύπαρξη προς όλες τις κατευθύνσεις σέρνοντας πάνω στα αιχμηρά δευτερόλεπτα το μένος της ακήρυχτης μάχης.
         

Κυριακή, 8 Μαρτίου 2015

ΠΑΛΙΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ

Ήρθαν όπως άλλοτε
με την βροχή να ρέει στα πλακάκια
και στις ρωγμές του δρόμου,
"αγγελικοί και πρόστυχοι επισκέπτες"
έφευγε η άλλη ζωή στο χαρτί
ρουφώντας τα χθεσινά χρώματα,
εκείνοι φοβούμενοι μην μείνει η γιορτή
χωρίς συνδαιτυμόνες
έστρωσαν με άνοιξη την είσοδο,
"εδώ τα πάθη,εδώ και η υπερνίκηση τους"
έντυσαν τότε με την βιαστική τους μνήμη
τους παλιάτσους και τους τρελούς που έμπαιναν
μην αντέχοντας τη γύμνια
στα παλιόρουχα και στην ανάσα,
"συγγενεύουμε με τ' άστρα"
ήταν μικρή η μέρα
για άλλες συνδιαλλαγές.

ΠΑΤΡΙΔΟΓΝΩΣΙΑ Γ

Εξώπορτα σε παραδοσιακό σπίτι στην Βουρκωτή Άνδρου.

Σάββατο, 7 Μαρτίου 2015

ΚΑΠΟΙΑ ΣΚΑΛΑ


 οδηγεί στην υπόγεια ιστορία. 
Αυτήν να κατέβεις
 για να μάθεις,
 ποια υπερούσια αναμονή
 συντηρεί τα βήματα
 στο ολισθηρό πεζοδρόμιο

Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2015

ΛΙΣΤΑ ΕΛΕΓΧΟΥ ΠΕΤΡΕΛΕΥΣΕΩΣ

Ο περιορισμός
Των λίγων τετραγωνικών
Και αυτών καθ’ύψος
Λειαίνει τα πιο ατίθασα σχήματα του εγκεφάλου
Να! Όπως το γκρίζο
Η καταπάτηση πάντων των χρωμάτων.


Πέμπτη, 5 Μαρτίου 2015

Η ΡΥΜΟΥΛΚΗΣΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ

                                Ίχνη 

                                απορημένης


           άμυνας 
           στα αστραφτερά σαγόνια
           των επίδοξων
           ηττημένων
           κάθε ανάμνηση
           που αντιλαμβάνομαι
           ύπουλη προσφορά 
           στον ισχνό πυροβολισμό
           Διαιωνίζουν το μέτρημα
           τα καντηλάκια στο δρόμο
           η ζωή 
           άνθισε εγκαίρως
           μα η μάχη χάθηκε
           σε ξεδοντιασμένα
           κτήνη
           και υγρά μπαταριών.
           
          

Τετάρτη, 4 Μαρτίου 2015

ΝΑΥΤΟΣΥΝΗ

        Άγρια νύχτωνε η υφήλιος
                      
Μπροστά οι πεινασμένοι
                             Και πίσω εμείς
                Μπουκωμένοι                   
                              απείραχτη χαρά
                                            Με το υπομένον
                                                                       φώς
             Απ’τα τρεμάμενα χείλη
       Να βάφει στο μέρος της καρδιάς τους ανοιχτούς αρμούς
                           Είχαμε νηστέψει τους μακρινούς ορίζοντες
                Στριμωγμένοι σε αυτοσχέδιες κρύπτες
           

                         Απορούσαμε για τούτη την ουράνια ισορροπία
                       
                   Ήμασταν  τόσο εγγύς του Κυρίου
                                                                    εφόσον
          Μας είχε εγκαίρως απαλλάξει
                                                             
                                                                 από κάθε βεβαιότητα.

ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ Τ'ΟΥΡΑΝΟΥ

Ένταση κινητικότητας απόψε απ’την μεριά των αγγέλων
Ήχοι απ’την πεσμένη ανθρωπότητα διέσχισαν όλη την πόλη
Κάπου κάπου μέσα απ΄τις κλαγγές των σειρήνων και την βουβή ατμόσφαιρα των παλλόμενων                                                                     
κυμάτων




κάποιες ανατριχιαστικές περιδινήσεις του ωκεανού

-μια μάνα αφαίρεσε απ΄το φρεάτιο πολύτιμο ύδωρ-

γυμνά πέλματα κατά εκατοντάδες στο πάτωμα

 Τα παλιοπάπουτσα που ξέβρασε η παραλία


κανείς δεν τ'ανέφερε στην επίσημη ιστορία 

Τρίτη, 3 Μαρτίου 2015

ΑΙ ΓΙΑΝΝΗΣ

                      Εξωκλήσι του Αϊ Γιάννη στη Βουρκωτή.

ΛΟΓΙΖΟΜΕΝΟΣ ΜΗ ΑΝΘΡΩΠΟΣ


                                              
Η μανία του ανέμου συνθλίβει τους αρμούς             
 του εσώτατου σθένους
              απορία ατέρμονης οιμωγής
                                              
           ακρέσπερος
                                                    στη σιγή των άστρων
                                              
                    πασχίζοντας μ’ευχή βοώντας  και κλαίγοντας
                                              

           γαντζωμένος στο κράσπεδο                                                           του ιματίου
                                   αντελπίζω τα μέγιστα
                                       στην κτηνωδία του εαυτού.
                                                    
                                                  

                                                 

ΑΤΙΤΛΟ

           Πότε μια λάμψη  


 θα
 στρέψει 
τον
 κόσμο 
στο 
βλέμμα
 σου;


                        Γέμισε ο ουρανός προσδοκίες

Δευτέρα, 2 Μαρτίου 2015

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΟ ΗΤΑΝ ΧΘΕΣ

Αν γύριζα
θα επισκεπτόμουν το μουσείο
κάτω στο ποτάμι
Κίτρινα φύλλα
στον καμβά της μνήμης
Ροή ύδατος από ψηλά
Το σκαμπανέβασμα της ιστορίας
ως θρόμβοι ιδρώτα στο μέτωπο
Κάποτε από τούτη εδώ την ερημιά
κινούσαμε το πλοίο
προς τέρψιν των θεατών
χωρίς καν ν’αφήνουμε
τις σαραβαλιασμένες τύψεις

στην υγρή επιφάνεια

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό κουκούτσι τεύχος 7 ΧΕΙΜΩΝΑΣ-ΑΝΟΙΞΗ,2012-2013


Κυριακή, 1 Μαρτίου 2015

ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΕΟΦΙΛΟ

ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΕΡΟΧΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΚΑΝΙΣΤΡΟ,ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ (1972)
ΤΟΥ ΡΑΛΛΗ ΚΟΨΙΔΗ.
ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΠΛΑΤΑΝΟΥ
 ΣΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΛΑΙΚΟ ΖΩΓΡΑΦΟ
 ΘΕΟΦΙΛΟ.











ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ

Όταν πήγα να τον δω , καθόταν σκεφτικός και αμίλητος στη βαρδιόλα
“ΔΙΕΚΠΕΡΑΙΩΤΗΣ ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑΣ” ,έτσι μου συστήθηκε
“Δηλαδή” του λέω “έτσι εξαγοράζετε το Καιρό;”
Mα τόσοι απόβλητοι της ιστορίας και εσύ ρωτάς;”
“ταξιδεύοντας παιδί μου πλέουμε πάνω σ’αυτούς που χάθηκαν σε καιρό αγωνίας.
Σε κάθε παφλασμό ,σε κάθε κύμα, ένα χέρι προσπαθεί να κρατηθεί από μια ανάμνηση τούτο το λίγο που έζησε ,ή το πολύ.

Και είμαι εγώ στις φυλακές της νυκτός που διανέμω τα μηνύματα των οικείων φωνών στους μακρινούς παραλήπτες.”  

ΜΑΤΡΙΞ

Κρεμασμένος σε τούτη τη βουβή χαράδρα την πελεκημένη απ’τους προαιώνιους βρυχηθμούς των πρώτων ανθρώπων ισιώνω που και που του κορμιού την θανάσιμη αγκύλωση με τανύσματα της φαντασίας μα η φοβερή ταλάντωση μπρος στον γκρεμό ματαιώνει τα νυχτερινά σχέδια
Εάν και χίλια έτη ,ύστερα  δε τι;
Διαλέγω το άτι της θυμηδίας
Στερεύω από ανθρωπότητα ξεκολλώντας απ’τα θηριώδη βράχια καθώς σηκώνει ο ήλιος την παντιέρα του φωτός


Κινάω και γω εργάτης της σταγόνας να αναμασώ την υλώδη περίπτυξη του.

ΑΝΕΝΔΟΤΗ ΜΑΧΗ





Η άνοιξη βαθαίνει τις ρωγμές
ανάμεσα στα άνθη,
ο χειμώνας το ξέρει καλά
έχοντας επωάσει τη ζωή
στα σπλάχνα του,
γι' αυτό συντρίβει κάθε αναβολή
και η φωτιά ανιχνεύει τον χλευασμό
σέρνοντας ως την πηγή
την διψασμένη φθορά.

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου