Δευτέρα 16 Μαρτίου 2015

ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΟΥΝΤΑ ΔΟΧΕΙΑ

Πεσμένος στα σκουπίδια

Περισσότερο σκιά παρά άνθρωπος
Καμιά φαμίλια δεν τον περιμένει
Στ’ανοιχτά
Μετά το πρώτο τράνταγμα είχε ακουμπήσει την πλάτη
μην μπουν τα νερά και βυθιστούν όλοι τους
«θα μοιραστούμε έναν κόσμο τρόμου»,μού’πε
Αποτόλμησε τότε μια ικεσία στον πεθαμένο
Είχα απομείνει να τον κοιτώ με αποστροφή
Να τον στείλω πίσω
Σ’έναν κόσμο ανύπαρκτο
Επιθυμούσα
Οι προσευχές μου να μην χαραχτούν ποτέ ξανά
Από τούτες τις φρικτές κραυγές του κατευόδιου


  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΝΕΟΝ ΕΤΟΣ

  Όχι μόνον για τή αλήθια,       αλλά και για την ομορφιά της αλήθιας νιάζομαι. Ηλία Πετρόπουλου,Ποιήματα (Νεφέλη,1993)