Η μανία του ανέμου συνθλίβει τους αρμούς
του εσώτατου σθένους
απορία ατέρμονης οιμωγής
ακρέσπερος
στη σιγή των άστρων
πασχίζοντας μ’ευχή βοώντας και κλαίγοντας
γαντζωμένος στο κράσπεδο του ιματίου
αντελπίζω τα μέγιστα
στην κτηνωδία του εαυτού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου