Σάββατο, 16 Δεκεμβρίου 2017

ΧΘΕΣ ΣΗΜΕΡΟΝ ΑΥΡΙΟΝ

Η αυθαιρεσία των αισθήσεων 
λειτουργεί πια ως καταναγκασμός,
πως να χαρακτηρίσεις την ακηδία 
μπροστά στη σιωπή του ωκεανού.
Το σούρουπο χωρίζουμε τις μνήμες από τα όνειρα 
και ότι διαφεντεύει την αμεσότητα 
το περιθάλπουμε επιμελώς .
Την Κυριακή καλούμαστε να αναγνώσουμε στους ναούς,
αλλά και όπου κρύπτεται ορθόδοξη ψυχή,
τον οίκο του τρίτου ήχου 
ακριβώς σα να βρισκόμαστε 
στην θαλπωρή του σπιτιού μας, 
ότι ο ουρανός και η γή 
ΣΗΜΕΡΟΝ χορευέτωσαν 
και Χριστόν τον Θεόν ομοφρόνως 
υμνείτωσαν.
Και σίγουρα η θάλασσα παρά την πικρία των κυμάτων,
δοξάζει τον Δημιουργό.
Τούτη η πραγματικότητα μας αφορά άμεσα,
και όχι ο ''πλούτος'' της ματαιότητας ημών.

Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017

ΤΟΠΟΣ ΑΜΕΣΟΤΗΤΑΣ Η ΝΥΧΤΑ




Είμαστε αιχμάλωτοι μέσα σε μια αντίφαση
δεν μπορούμε ν’ακολουθήσουμε τον Χριστό τελείως,
αλλά και δεν μπορούμε να τον εγκαταλείψουμε

από τότε που μας δίδεται να ζήσουμε τον Χριστό
γινόμαστε ανίκανοι να διατηρήσουμε κάποιο ενδιαφέρον
 για τα πάθη του κόσμου αυτού

και τότε αρχίζει η σύγκρουση με τον κόσμο

Π.Σωφρόνιος του Έσσεξ


Σάββατο, 9 Δεκεμβρίου 2017

NEAR MISS

Ιδέα δεν έχω για το πεδίο της μάχης
θα είναι το σφίξιμο γιγαντιαίο,
το βλέμμα στάσιμο
στο δρασκέλισμα του γλιστερού καταστρώματος;
η σιωπή όπως άλλοτε, ατσάλινη θα σμιλεύει τις πνοές;

στο μικρό κουτάκι μαζί με τους επιδέσμους της μνήμης
εργαλεία για τις απόπειρες αλλαγής πορείας
και τα δεινά της ποιήσεως φληναφήματα
κολλημένα στον πάτο

Αν θα επιβιώσω ,ιδέα δεν έχω…  

Παρασκευή, 8 Δεκεμβρίου 2017

ΡΑΚΕΝΔΥΤΗ ΜΝΗΜΗ


αναπνέουμε τις αναθυμιάσεις της νιότης





Σουρούπωνε

είχαμε από ώρα αποκάμει

 και σιγά σιγά μαζευόμασταν στου Κούδη

ανεβασμένα στο φεγγάρι
 τα βάσανα

και η γης ανάλαφρη

ακούγαμε τα πυκνά αναφιλητά του ποταμού
  στην επιστροφή

καθώς αντιφέγγιζε το φως του ουρανού στην Πέτρα

και η ανέμελη  πλήξη συνόδευε την νύχτα

ως την βαθύτερη μας εξομολόγηση. 




Τετάρτη, 6 Δεκεμβρίου 2017

Η ΘΗΡΙΩΔΗΣ ΑΔΡΑΝΕΙΑ

Θα σκύψουν οι ήρωες το κεφάλι
δεν θα πουν τίποτα
για την απραγία μας
η παρουσία τους θα πυρακτώνει το μέταλλο των πόνων
στον δρόμο λίγοι μικροί
ανθόκηποι θα οδηγούν την ανάλαφρη σκιά τους
και καθώς οι άκρες των δακτύλων θα ακουμπούν
την ανεξίτηλη εικόνα
το ραγισμένο προσωπείο
θα πέσει με πάταγο
τότε θα αντικρίσουμε την μορφή τους
χωρίς την  αιδώ των αριθμών
και το το βλέμμα τους θα μας κρίνει
με περισσότερη συγκατάβαση.


Δευτέρα, 4 Δεκεμβρίου 2017

ΙΚΕΤΗΡΙΑ ΚΡΑΥΓΗ

Ικετήριος κραυγή χρονίζουσα
μέσα σε ιλύ απογνώσεως
Υπομένω
κάπου η ύλη βουλιάζει
ή,τί είναι ύλη;
ένα καπρίτσιο του χώρου ίσως;
εκεί που μια ολόκληρη ανθρωπότητα
χτίζει πολιτισμό και αλαζονεία

Κυριακή, 3 Δεκεμβρίου 2017

ΤΑ ΑΔΙΑΒΡΟΧΑ ΣΥΝΟΡΑ

Η έμπονη γύμνωση
Παμφώτιδα περιδιάβαση
      στην κάμψη των σκιών

Πλαγιάζοντας με τον πανάρχαιο κροκόδειλο
διέσχισα την ενηλικίωση στα ποδοβολητά
που όλη νύχτα παραμέριζαν

τα αδιάβροχα σύνορα. 

Παρασκευή, 1 Δεκεμβρίου 2017

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ




Φαίνεται τελικά πως η ποίηση
είναι η ευγενέστερη μορφή αποτυχίας
που μας μεταθέτει σχεδόν μεροληπτικά
σ'εκείνη την απέραντη ελευθερία
του εν ζωή ναυαγημένου.

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ


Πέμπτη, 30 Νοεμβρίου 2017

ΕΝΤΥΠΩΣΗ




Αχ ναι!πετούσαν έρημα των πουλιών τα σμήνη
κι όταν αποχάθηκαν
η καθαρότητα τ 'ουρανού δεν κηλιδώθηκε
απο ίχνη.
Να παγιδεύεις το αόρατο στην ορατότητα.

ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ



Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου