Σάββατο, 21 Ιουλίου 2018

ΤΟ ΣΠΑΡΑΓΜΑ ΤΟΥ ΣΥΝΤΡΙΜΜΕΝΟΥ ΕΑΥΤΟΥ



Τί έμεινε πλήν απ’ τ’ αστέρια
ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ
Μυθεύματα είναι
διαχειρίζονται
ανεπαρκώς την πορεία
πήγαν ωστόσο
κατ’ευθείαν στο συναίσθημα
απεφεύχθει ο θάνατος

Πέμπτη, 19 Ιουλίου 2018

ΣΤΟ ΜΕΤΡΗΜΑ Ο ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΣ

      Με αυστηρή
        χρονική αλληλουχία
          περνάνε τις  στιγμές
            απέναντι
             ακριβό το αντίτιμο
               της ανυπαρξίας
                
                    γι’αυτό
                      διαιωνίζει  τη φθορά
                        το μέτρημα
                          
                            ας έρθει απ’τη                                                   μεριά
                              τ’ουρανού
                               -να ικετέψουμε -
                                  μια δροσιά
                                    
                                       να σβήσει η μεγέθυνση
                                         του πόνου
                                           να καταποντιστεί
                                             ο συμβιβασμός


                                         

Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2018

ΠΑΤΗΡ ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΣ ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΙΤΗΣ



Μέγας σύγχρονος Πατέρας,σχεδόν μας αγγίζει η ανάσα του,με την πνευματική παρακαταθήκη που παρέδωσε στον κόσμο,ισάξιος των παλαιών εκείνων γιγάντων της πίστεως,αρχαίων Πατέρων.Μεγάλη ευθύνη να δείξουμε και μεις οι ελαχιστότατοι,λίγη ανδρεία,λίγο ζήλο στον ασκητικό στίβο.Την ευχή του να έχουμε,μην μας καταπιεί σ'αυτό τον κόσμο η θανατηφόρα ακηδία.




Οι φωτογραφίες προέρχονται από το λεύκωμα
 ΟΡΜΥΛΙΑ,
ΙΕΡΟ ΚΟΙΝΟΒΙΟ 
ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ,
ΕΚΔΟΣΕΩΝ INTERAMERICAN,
ΑΘΗΝΑ 1992


Τρίτη, 17 Ιουλίου 2018

FINIS GRAECIAE

Συνθλίβεται συθέμελα
εμπορεύεται
φτηνό  προσωπείο
εκμαγεία παλαιών αυτοκρατόρων
παρ’όλα αυτά  προστίθενται
δεν μαλακώνουν
την εκμηδένιση

Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2018

ΤΟ ΑΝΑΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ

Ω θάμβος της ύπαρξης

μικρό το ανάστημα

της λογικής

ανυψώνεται η σκέψη ως σύννεφο

ως μια σταγόνα τυχαία

που την γεννά μια συγκίνηση

που την ξοδεύει

μια  απεραντοσύνη

Κυριακή, 15 Ιουλίου 2018

ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΘΕΤΩΝ

Να γιατί γράφω.Γιατί ἡ Ποίηση ἀρχίζει ἀπό κεῖ πού την τελευταία λέξη δεν την ἒχει ὁ θάνατος.Εἶναι ἡ λήξη μιᾶς ζωῆς και ἡ ἒναρξη μιᾶς ἂλλης,πού εἶναι ἡ ἲδια με την πρώτη ἀλλά πού πάει πολύ βαθιά,ὥς το ἀκρότατο σημεῖο πού μπόρεσε ν’ἀνιχνεύσει ἡ ψυχή,στα σύνορα τῶν ἀντιθέτων,ἐκεῖ πού ὁ  Ἣλιος κι ὁ  Ἃδης ἀγγίζονται.Ἡ ἀτελεύτητη  φορά προς το φῶς το φυσικό πού εἶναι ὁ Λόγος,και το φῶς το  Ἂκτιστο πού εἶναι ὁ Θεός.Γι’αὐτό  γράφω.Γιατί με γοητεύει  νά ὑπακούω  σ’αὐτόν πού δεν γνωρίζω,πού εἶναι  ὁ ἑαυτός μου ὁλάκερος,ὂχι ὁ μισός πού ἀνεβοκατεβαίνει τους δρόμους και «φέρεται ἐγγεγραμμένος στα μητρῶα ἀρρένων τοῦ Δήμου».
Εἶναι σωστό να δίνουμε στο ἂγνωστο το μέρος πού τοῦ ἀνήκει,να γιατί πρέπει να γράφουμε.Γιατί ἡ Ποίηση μᾶς ξεμαθαίνει ἀπό τον κόσμο,τέτοιον πού τον βρήκαμε,τον κόσμο τῆς φθορᾶς πού,ἒρχεται κάποια στιγμή να δοῦμε ὃτι εἶναι ἡ μόνη ὁδός για να ὑπερβοῦμε τη φθορά,με την ἒννοια πού ὁ θάνατος εἶναι ἡ μόνη ὁδός για την Ἀνάσταση.


ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ,ΑΝΟΙΧΤΑ ΧΑΡΤΙΑ  

Σάββατο, 14 Ιουλίου 2018

ΜΝΗΜΗ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ


Εἶμαι ὑπερήφανος ποὺ μοῦ ἒτυχε ἡ μεγάλη τιμὴ
 νὰ εἶμαι μαθητὴς καὶ φίλος τοῦ Κόντογλου,
θὰ τὸν θαυμάζω καὶ  θὰ τὸν ἀγαπῶ πάντα.
Ἡ εὐγνωμοσύνη ποὺ τοῦ ἒχω εἶναι ἀπέραντη.
Καὶ τί δὲν ὠφελήθηκα κοντά του,καὶ τί δὲν ἀποθησαύρισα.
Ἀπ'τὴ Βυζαντινή τέχνη ποὺ μοῦ ἒμαθε,
καὶ ποὺ στοιχεῖα της ἐνισχύουν πάντα τὸ ἒργο μου,
ἲσαμε τὸ παράδειγμα τῶν μεγάλων του ἀρετῶν 
ποὺ μὲ βοηθοῦν καὶ μὲ ἐμπνέουν στὴ ζωή.
Οἱ ἀστείρευτες γνώσεις του γιὰ τὸ κάθε τι ,
ἡ ἀκράδαντη πίστη του στὸ Θεό,
ἠ φωτισμένη ἀγάπη του γιὰ κάθε τι Ἑλληνικό,
οἱ πεποιθήσεις γιὰ τὸ σωστό νόημα τῆς ὓπαρξης,
ἡ ἐπιείκειά του ἀπέναντι στοὺς ἀνθρώπους,
ἡ ἂδολη χαρά γιὰ τὴ ζωή,
ἡ λατρεία του γιὰ κάθε τι ὡραίο καὶ ὑψηλό.

ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ


ΜΝΗΜΗ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ
ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΟΥ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ 
ΜΕ ΕΙΚΟΝΕΣ &ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ

ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΑΣΤΗΡ 1975

Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2018

ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗ ΟΡΑΣΗ

Το μόνο
 που βλέπουμε
την μέρα

απλόχερα
στην αγκαλιά
 του φωτός

ωστόσο
τα νύχια
 παραμονεύουν

δεν υφίστανται

πολλοί αποφαίνονται

είναι οι απολήξεις
 των ονείρων

Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2018

ΟΥΡΛΙΑΖΟΝΤΑΣ ΑΓΝΟΙΑ

Πιάνεις την αλήθεια του κόσμου;
μέρος της κομματιάζουμε τις νύχτες
 και τρώμε

περισσεύουν τα ξέφτια
που ταξιδεύουν
στα βάθη των ουρανών

πιάνεις την αλήθεια;

έστω
 ουρλιάζοντας
άγνοια;

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου