Είδα ακέραιο το πρόσωπο
καθώς έπεφτε
απ'των
στημένων φακών
τα είδωλα
η
θρυμματισμένη υφή
της λάμας
άστραφτε
χωρίς
καθόλου να
διακόπτει την
εξαίσια πτώση
Όχι μόνον για τή αλήθια, αλλά και για την ομορφιά της αλήθιας νιάζομαι. Ηλία Πετρόπουλου,Ποιήματα (Νεφέλη,1993)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου