Ἡ συνείδηση,ὡς δυναμική τοῦ ἐγῶ,οὐσιώνει τό πέραν τοῦ ἐγὼ ὡς συγκρουσιακή συνιστώσα του,εἶναι ἡ προνύμφη τῆς ὓβρης ποὺ ὑφαίνει τὸν ἱστό τῆς τραγωδίας.
ΕΚΤΩΡ ΚΑΚΝΑΒΑΤΟΣ,ΒΡΑΧΕΑ ΚΑΙ ΜΑΚΡΑ-ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ/ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΛΟΓΟΣ,ΣΕΛ.76-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ 2005
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
ΕΠΕΤΕΙΟΣ
ΕΠΕΤΕΙΟΣ Ἀπὸ τὴ γέννηση τοῦ ἁμαρτωλοῦ, ἴσαμε τὸν ἀγρὸ τῆς ἀγάπης, πορεία μὲ ζευγάρια ὑποδημάτων ἕξ. Τὸ πρῶτο ζευγάρι πορτοκαλί. Τὸ δεύτερο...
-
Είναι βουνά θεόρατα που μένουν για πάντα κρυμμένα από ξένα μάτια και το περίγραμμά τους με μια βυθομέτρηση δεν μπορεί να ψηλαφιστεί.Ωκεά... -
Το πρόσωπό μου σαν πρόσωπο φαγωμένο απ'τον καιρό, σαν την ωραιότητα και την θλίψη ενός προσώπου. Αυτό είναι το πρόσωπό μου. Πετρέλευση...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου