Η ανάσταση ακατανόητη μέσ'την τύρβη
ο άσωτος αναρωτιέται στο μεθύσι του
γυμνός και έρημος ειμί και πάντων εστερημένος
θ'αναπολεί την αφημένη πατρίδα
τον φαντάζομαι μπροστά στην εικόνα της Θεομήτορος
πού αλλού να κοιτάξει;
τα μάτια του στεγνά
φλόγες τυλίγουν το νού του
μπορώ να τονε δώ και σαν ναυαγό
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου