ΠΕΡΙ ΜΟΝΑΞΙΑΣ

Ο έρωτας

μια σκοτεινή εικόνα

από κραυγές

ένα πείσμα ανελέητο

ίσως και μοιραίο

χαμόγελα ανατριχιαστικά  

μιας απατημένης νιότης

πλοία φορτωμένα μοναξιά

καθώς διασχίζουν κάθε βράδυ

της πόλης την απέραντη 

πολύβουη ματαιότητα

τρέμω κάθε στιγμή

μέσα σε κινήσεις

φριχτές

το πρωί λιγοστεύω