Έχει πολύ θόρυβο
η ψυχή
στην αναμονή της
απρόσμενης οδύνης
ρέουν τα σώματα
που
εμπιστευτήκαμε
βυθίζονται στους
ήχους των αναχωρήσεων
καθώς μένει ανοιχτό
και δυσεπίλυτο αίνιγμα
ο μέγας λίθος μετηρμένος
απέχει η όραση
Όχι μόνον για τή αλήθια, αλλά και για την ομορφιά της αλήθιας νιάζομαι. Ηλία Πετρόπουλου,Ποιήματα (Νεφέλη,1993)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου