Παρασκευή 12 Ιουνίου 2020

ΖΩΝΤΑΝΗ ΣΧΕΣΗ

Ὁ χριστιανισμός δέν μπορεῖ νά μήν εἶναι ἐκκλησιαστικός,ἂν ἐξετάσουμε προσεκτικά τήν Ἐκκλησία ὡς σῶμα τοῦ Χριστοῦ ἢ ὡς ἱστορικό φαινόμενο,ὡς κοινότητας τῶν χριστιανῶν...Τί εἶναι λοιπόν αὐτό πού μοῦ δίνει ἡ Ἐκκλησία;Τά μυστήρια:τό Βάπτισμα,τή μετάνοια,τήν κοινωνία,τἠν ἱερωσύνη κτλ.

Μέσα ἀπό τήν Ἐκκλησία,σύμφωνα πάντα μέ τό μέτρο τῶν δυνατοτήτων μου,γίνομαι κληρονόμος τῆς πιό μεγαλειώδους παραδόσεως πού ὑπάρχει στήν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητας.

Διά μέσου τῆς Ἐκκλησίας καί μέσα στήν Ἐκκλησία ζῶ συνεχῶς τήν πιό ζωντανή σχέση μέ τόν Ἰωάννη τόν Θεολόγο καί τόν Παῦλο καί τούς Ἀποστόλους,μέ τόν Ἀθανάσιο καί τόν Βασίλειο καί τούς ἂλλους Πατέρες,μέ τόν Ἀντώνιο καί τόν Σισώη,μέ τόν Μακάριο καί τόν Ἰσαάκ,μέ τόν Μάξιμο καί τόν Συμεών τόν Νέο Θεολόγο,μέ τόν Γρηγόριο Παλαμᾶ,τόν Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ.Αὐτοί  εἶναι οἱ οἰκεῖοι μου,οἱ συγγενεῖς μου.Τούς παρέλαβα ὃμως στήν έκκλησιαστική τάξη.Ἒξω ἀπό τήν Ἐκκλησία  ὁ σύνδεσμος μαζί τους ἐξασθενεῖ.Ἒστω καί σέ μικρότερο μέτρο,ζῶ ὂμως τήν ἲδια ζωή μέ αὐτούς.Διά μέσου τῆς Ἐκκλησίας διαμορφώνω στή συνείδησή μου τήν εἰκόνα,τοῦ ἀπό ἂπειρη ἀγάπη Ἐσταυρωμένου γιά τίς ἁμαρτίες μας Χριστοῦ,εἰκόνα,πού πάντοτε μέ πράο,ἀλλά ἒντονο τρόπο,έλκύει τήν ψυχή μου!

Καί νά,ὃλα αὐτά μοῦ δίνουν τή δύναμη νά ὑπομένω πολλά ἀνόητα διεστραμμένα,πού συναντᾶμε στό ἐκκλησιαστικό περιβάλλον.

 

ΟΣΙΟΣ ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ ΣΑΧΑΡΩΦ,Ο ΗΣΥΧΑΣΤΗΣ ΚΑΙ ΘΕΟΛΟΓΟΣ



Τρίτη 9 Ιουνίου 2020

CHARLES BAUDELAIRE (1821-1867)



 

Μιά ἀπό τίς πιό χαρακτηριστικές ἒμμονες ἱδέες τοῦ ποιητή εἶναι ἡ ἀγωνιώδης ἀναζήτηση τοῦ ἂφθαρτου,τοῦ αἰώνιου,τοῦ ἀπόλυτου.Μέ ἀνησυχία πού φτάνει τόν πανικό,ἀναρωτιέται γιά τό μέλλον τοῦ κόσμου.Ο κόσμος αὐτός θά ἐπιζήσει ἢ θἀ ἐξαφανιστεί;Κι ἂν επιζήσει,θά άξίζει τόν κόπο ἂν κυριαρχείται ἀποκλειστικά ἀπό τή θεότητα τῆς Ὓλης,ἂν μέ μόνο μέλημα τήν τεχνική πρόοδο ὁ ἂνθρωπος καταστρέφει τόν πλανήτη του και τόν ἑαυτό του;




 

Ἀπόσπασμα ἀπό τἠν εἰσαγωγή τῆς ΕΥΑΣ ΜΥΛΩΝΑ.

 

CHARLES BAUDELAIRE-20 ΠΕΖΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Από τή συλλογή PETITS POEMES EN PROSE(LE SPLEEN DE PARIS)Μετάφραση:Εύας Μυλωνά

Εἰκόνες:Αντώνη Κέπετζη

Εκδόσεις ΙΚΑΡΟΣ 1978

Δευτέρα 8 Ιουνίου 2020

ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ

Δεν προσδοκώ

Καμιά στημένη αθανασία

είτε εκ δεξιών

είτε εξ ευωνύμων

Καμιά άλλη επ'αόριστον

διατριβή

 

Προσδοκώ

Έναν πρόχειρο θάνατο

Απλό

Καθημερινό

Στον ήχο απ'τα καρφιά

που αποκυλάει λίθους.



Σάββατο 6 Ιουνίου 2020

ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΟΥ ΡΟΣΑΛΙΟΥ





 Γονατίζοντας πάνω στά φύλλα τῆς καρυδιᾶς               

τήν Πεντηκοστή,εἶναι δυνατόν

λοιπόν νά ἰσχυριστοῦμε,ὃτι ἐπιτελοῦμε ἓναν γάμο παράξενο,μέ τίς ψυχές τῶν προσφιλῶν,πού ξημερώνοντας τό Σάββατο τοῦ Ροσαλιοῦ,ξανά κλείνονται στόν κάτω κόσμο,μετά πού ἐπί τόσες ἡμέρες ἡ χαρά τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ,τίς ἀφῆκε ἐλεύθερες νά'ρθουν κοντά μας.

 

Ν.Γ.Πεντζίκης,Ομιλήματα , σέλ.152 Εκδόσεις ΑΚΡΙΤΑΣ 1992


Πέμπτη 4 Ιουνίου 2020

ΟΙ ΩΡΕΣ ΤΗΣ "ΚΥΡΙΑΣ ΕΡΣΗΣ"

-"Ἒσκυψε νά πιεῖ νερό ἀλλά δέν ξεδίψασε".

Τό ε' ὑποκεφάλαιο(σ.27) ἀρχίζει μέ τοῦτο τόν ὂμορφο στίχο.Λάθος μου να τόν ἀπομονώσω.Γιατί τό ἒκαμα;δέ ξέρω.Θά πῶ,φαντάζομαι,πολλές φορές "δέν ξέρω"ὣς τό τέλος τοῦ βιβλίου.Δέν εἶναι εὒκολος ὁ Ν.Γ.Πεντζίκης,ὃταν γυρεύεις νά κοσκινίσεις τή γνώση του.Ξέρει καί θυμάται τόσα καί τόσα,ἀπό τίς μελέτες του, ἀπό τήν ἀκονισμένη παρατηρητικότητά του,πού μπροστά του αἰσθάνομαι ἀπίστευτα ἀμαθής.Ἒπειτα,εἶναι ἀνθρωπος πού δέν ἀρνιέται τίποτε,ἡ παραδοχή του εἶναι οἰκουμενική.Οἱ περισσότεροι ἂλλοι εἶναι φτιαγμένοι ἀπό παραδοχή βέβαια,ἀλλά δυναμωμένη μέ πολλές ἀρνήσεις:εἶναι ὑποχρεωμένος νά κολυμπήσει κανείς στή ζωή,καί κολυμπώντας δέχεται καί διώχνει τό νερό.Τήν ἲδια παραδοχή χωρίς διάλεγμα βλέπω στή χρήση του τῆς γλώσσας.Φαντάζομαι τόν Ν.Γ.Π. νά εὒχεται νά φέρει ὃλες τίς γλῶσσες τῆς Βαβἐλ.Δέν ξέφυγε ,φυσικά,ἀπό τήν προσοχή μου τούτη ἡ περικοπή:"μιά καί γράφω στή γλώσσα μας,καί μέσα ἀπό τά τεχνάσματά της καί τούς τρόπους της ἀναγνωρίζω καί μαθαίνω τόν κόσμο.Μέ τήν κοινή μας λαλιά ὑφαίνω τή σαγήνη,τό δίχτυ πού ρίχνω γιά ν'ἀνελκύσω τίς λαχτάρες μου".(σ.53).Θέλησα μόνο νά τήν ὑπογραμμίσω αὐτή τή ρήση.Φτάνει τόσο γιά τήν ὣρα.

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ-ΟΙ ΩΡΕΣ ΤΗΣ "ΚΥΡΙΑΣ ΕΡΣΗΣ"

ΔΟΚΙΜΕΣ-ΤΡΙΤΟΣ ΤΟΜΟΣ,ΙΚΑΡΟΣ 2002



Τετάρτη 3 Ιουνίου 2020

ΣΑΝ ΕΝΑ ΕΝΣΤΙΚΤΟ

Ἡ παράδοση εἶναι γιά μένα μεγάλο πράγμα.Εἶναι  μερικές λέξεις στό λεξιλόγιό μας πού θἀ'πρεπε νά ἀλλάξουν μορφή ,γιατί ἡ σημερινή δημοκοπική μεταχείριση τίς ἒκανε νά χάσουν τό πρωταρχικό τους νόημα.Παράδοση εἶναι τό καταστάλαγμα σοφίας καί παρατήρησης αἰώνων.Μοιάζει μέ τό ἒνστικτο  τῶν ταξιδιάρικων πουλιῶν,πού βρίσκουν ἀλάνθαστα τόν δρόμο τους,φθάνοντας ἡμερολογιακά   στόν προορισμό τους,ταξιδεύοντας  μερόνυχτα στό καταπέλαγο τοῦ οὐρανοῦ.Εἶναι σάν ἓνα ἒνστικτο.Τήν παράδοση δέν μποροῦμε νά τήν ἀναβιώσουμε-δέν γυρίζουν οἱ καιροί-ἀλλά νά τήν κρατήσουμε,ἒστω μουσειακή,γιά νά μπορεῖ ὁ λαός μας,κάθε φορά που θά χάσει τόν δρόμο του να ἀντλεῖ ἀπό τό θησαυρό της στοιχεῖα γνήσια  καί ἂφθαρτα,γιά να μπορεῖ νά καθορίζει τή δική του πορεία.Γιατί εἶναι δέντρο μέ βαθιές ρίζες ἡ παράδοση,καί καθιερωμένες ἀξίες.



Κώστας Μπαλάφας.Φωτογραφικό ὁδοιπορικό στό Ἃγιο Ὂρος 1969-2001

Εκδοση τῆς Ἁγιορείτικης Φωτοθήκης,2008

Τρίτη 2 Ιουνίου 2020

Η ΚΑΤΕΡΙΝΑ

Και τί δηλαδή;
Θαρρείς πως εδώ που βρίσκομαι
χωρίς ΤΙΠΟΤΑ δεν έχω το κουράγιο
να πω την αλήθεια;


ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ

 

ΜΟΥ ΜΟΙΑΖΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ Μ' ΕΝΑΝ ΗΛΙΟ,ΠΟΥ ΚΑΙΓΕΤΑΙ ΑΠΟ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ  2018



Δευτέρα 1 Ιουνίου 2020

ΕΠΙΒΙΩΣΗ


Ἀγαπητέ,συγχωρεῖστε,ὑπομείνατε.Εἶναι ἀδύνατο νά σᾶς γράψω τώρα γιά πάρα πολλά καί οὐσιώδη.Ἐνῶ ἒγραφα τίς λίγες αὐτές σελίδες,τό κτίριο σείσθηκε ἢδη μερικές φορές μέ βουητό,θορύβους καί τριγμούς.

Ἂν ὁ Κύριος δώσει καί παραμείνουμε ζωντανοί,θά μιλήσουμε γιά ὃλα πρός δόξαν Του.

 

ΑΓΩΝΑΣ ΘΕΟΓΝΩΣΙΑΣ,Η ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ ΜΕ ΤΟΝ Δ. ΜΠΑΛΦΟΥΡ






Κυριακή 31 Μαΐου 2020

ΦΩΣ ΤΗΣ ΓΗΣ

Ἡ ἀγάπη στό μεγαλύτερο  φῶς τῆς γῆς,χωρίς τόν ἲσκιο κανενός αἰσθησιακοῦ δέντρου.Ὁ οὐρανός εἶναι φῶς,ἡ γῆ εἶναι φῶς και ὁ ὁρίζοντας εἶναι ἐλεύθερος-τίποτε ἂλλο.Εἶναι δύσκολο νά φτάσει ἂνθρωπος σ'αὐτό τό σημεῖο.Εἶναι ἒργο τῆς ταπεινωσύνης.Γνώρισα αὐτό πού γύρευα χρόνια τώρα.Ὁ κόπος πού μένει  ἀξίζει τόν κόπο.

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ   ΜΕΡΕΣ 21.02.1933


Παρασκευή 29 Μαΐου 2020

ΠΑΛΙΟΙ ΕΧΘΡΟΙ


 

Οἱ ἐχθροί του πέθαναν ἢ χάθηκαν.

 

Ζωγραφίζει σκάλες κι ἀνεβαίνει στόν οὐρανό καί τούς ἐπισκέπτεται.

 

Ἓνας εἶναι ψηλά σέ ἀτραπούς ἐρώτων

  ἂλλος λογχίζει τά γυάλινα δέντρα

  πολλοί τραυλίζουν τά μυστικά καί τά δήθεν

 

 τούς κουράζει νά ξέρουν τόσο πολλά καί ἂχρηστα

  εἶναι εὐπαθεῖς καί εὐάλωτοι

 φυματικοί σέ χιονισμένα βουνά μέ τή φωνή ἀπό πάγο.

 

Κατεβαίνει πιό μόνος καί καταστρέφει τή ζωγραφιά.

 

ΜΑΝΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ απ'την ποιητική συλλογή Τό νεκρό καφενεῖο,Εκδόσεις Καστανιώτη  1997



Πέμπτη 28 Μαΐου 2020

Ο ΛΙΜΟΣ


 Το θυμό της καταιγίδας να φοβάσαι,λένε,

Ολόκληρα νοικοκυριά στη λάσπη.

Ή το θυμό της σκόνης της ερήμου

Που θάβει τα χωριά των πεινασμένων.

Ή το θυμό μιας άδικης τύχης

(Λες κι είναι τίποτε εδώ κάτω δίκαιο).

 

Μα όταν θυμώνουνε,όταν θεριεύουν τα τριαντάφυλλα,

Όταν παλεύουνε να τιναχτούν απ'το σκοτάδι,

Όταν χυμάνε παντού τα αρώματα

Κι η μαύρη σκέψη τους όλον τον κήπο σαρκάζει,

 

Τότε ποιος μπορεί να κοιμάται ήσυχος

Πως αγαπήθηκε ως και την τελευταία του γεύση,

Πως δεν θα τον θερίσει πείνα αγάπης...

 

ΔΗΜΗΤΡΑ Χ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

Απ την ποιητική συλλογή ΛΙΜΟΣ εκδόσεων Νεφέλη. Αθήνα 2007


 

Τετάρτη 27 Μαΐου 2020

Η ΑΙΧΜΗΡΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΟΙΚΕΙΩΝ

Σκυμμένος πάνω απ'το σκοτωμένο μου πρόσωπο


η τελική έκφραση δεν είναι οδύνη

δεν είναι κάν έκφραση προσώπου


έρχονται και άλλοι

Στέκονται από πάνω


-Είναι λαβωμένο,λέει ο ένας

-Δεν έχει ίχνος ζωής,λέει ένας άλλος

Παίρνω στα χέρια

Το πρόσωπο


Όχι σαν κάτι σκοτωμένο

Αλλά σαν λαβή ξίφους


Τρίτη 26 Μαΐου 2020

TETRIS

Προσηλωμένοι στην εμπερίστατη μνήμη ξαφνιάστηκαν

όταν άρχισαν να πέφτουν σώματα ανθρώπινα απ'το ταβάνι

και στοιβάζονταν καταμεσίς

στο δωμάτιο

άψυχες κούκλες

με ραμμένα ρούχα πάνω απ'τα συνθετικά εντόσθια

η κίνηση διάφανη

μέσα στην σκοτοδίνη

και έντρομος η πτώση

καθώς όταν σου αρπάζουν

στην τελευταία μπουκιά

την πρώτη σου αλήθεια.



Δευτέρα 25 Μαΐου 2020

ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΗ


 

Σέρνουν τά ποτάμια,σέρνουν στά νερά

 ὃ,τι συναντήσουνε ξερριζωμένο:

χῶμα πού δέν ἂντεξε στούς ἀρμούς τῆς γῆς

 ψώφια ζῶα μέ τό σχῆμα τους τυμπανισμένο

 πουλιά πού’πεσαν καί μάδησαν σάν γιασεμιά

 ράκη ἀπό λυωμένα ροῦχα ἢ παπούτσια

 ξύλα,περιττώματα,πλαστικά,κονσερβοκούτια

            τῶν γερόντων τά ὂνειρα

            τῶν παιδιῶν τά παραμύθια.

Κι ὃλα αὐτά τά ἐπί τέλους ξοφλημένα

 Μέ τό λύτρο τῆς ἀνθρώπινης ὀδύνης

  τά περιμαζεύει ἀνακεφαλαιώνοντας

 ὁ Ὠκεανός τῆς θείας μεγαλοσύνης.

                                 Χάλκη 15-7-80

 

Σ.Σ. ΧΑΡΚΙΑΝΑΚΗ-ΕΙΣ ΩΤΑ ΑΚΟΥΟΝΤΩΝ

ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ     1981

 

Παρασκευή 22 Μαΐου 2020

ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΙ ΤΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗ


 

Κάθε φορά που γυρνά τους βρίσκει λιγότερους

κάθε φορά που φεύγει τους αφήνει πιό λυπημένους.

Μια δύναμη κακόβουλη θαρείς καιροφυλακτεί

να γυρίσει την πλάτη του

για να του ξηλώσει το κέντημα.

Όμως σε τούτο το εργόχειρο

ο ιστός

είναι τελείως ασώματος

στην αυξομειούμενη επιφάνειά του

οι τρύπες

αντί να υπονομεύουν την αντοχή

βαραίνουν την μνήμη.

 

Σ.Σ.Χαρκιανάκη.Από το ΑΛΓΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΡΗΣΙΑΣ,Δόμος 1996

 

Τρίτη 19 Μαΐου 2020

ΟΙ ΕΡΠΥΣΤΡΙΕΣ

Ακίνητες μοιάζουν οι μέρες

χωρίς ένα παράγγελμα

"Προσοχή!"

να ξυπνήσουν τα ατροφικά μέλη

 

Μα αυτή η γαλήνη είναι μόνο στην επιφάνεια

Αν προσέξεις

θ'αντιληφθείς

το φως που τρεμοπαίζει

και τα κυκλάμινα που θροίζουν

στο ξέφωτο με τους σταλαγμίτες

καθώς για πολλοστή φορά περνούν

οι ερπύστριες

ξεκοιλιάζοντας τα βατράχια



Κυριακή 17 Μαΐου 2020

ΘΑΛΛΑΣΣΙΝΟΣ ΒΙΟΣ



Σε μια λακκούβα στρίμωξα το γέλιο

Της επίγειας ζωής μου

Κι έχυσα πάνω του πιπέρι

Για να συντηρηθεί

Ύστερα δεν το σκέφτηκα πια

Μέσα στη θάλασσα ζητούσα

Ένα μαχαίρι να βρω

Να κόψω πάλι κάποια φλέβα μου

Το αίμα μου να γίνει θάλασσα

Η θάλασσα να γίνει αίμα μου

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΡΑΝΤΑΡΗΣ

στη δόξα των πουλιών

ΕΚΛΟΓΗ ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ

ΙΟΥΛΙΤΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ,ΙΚΑΡΟΣ 2014

 

Σάββατο 16 Μαΐου 2020

ΤΟ ΦΑΣΜΑ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ



 

Δεν ταξιδεύω ολόκληρος,μόνο με κάποια αίσθηση,με κάποια ανάμνηση,με ένα χέρι,

με ένα φτερό.Όλα τελειώνουν στην ώρα τους.Ακόμη κι οι μεγαλύτερες μουσικές επιτυχίες έχουν ένα ανάλογο της αναγνωρισιμότητάς τους φινάλε.

Χωρίς φινάλε καμιά φόρμα δεν είναι ολοκληρωμένη.

Μη μου σκουπίζετε τα δάκρυα.Τα θέλω τα δάκρυά μου.

Να τρέχουν ελεύθερα

στα μάγουλα,να φτάνουν αλμυρά στα χείλια.

Τα αλμυρά δάκρυα,μόνη γεύση που διατηρείται ακόμη.

 

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ-Προετοιμασία ταφής,ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ  2012



Τρίτη 12 Μαΐου 2020

ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ Ο ΦΟΒΟΣ

Παγωνιά

μια στημένη

γκρίζα φλόγα

έσβησε πάνω

στους βράχους

ολόκληρος ο φόβος

μου χαρίζεται

τι να τα κάνω

τα δικά σας

ξεροκόμματα

Δευτέρα 11 Μαΐου 2020

ΟΛΟΤΕΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ

Έχω πάει τέσσερις φορές στον Άθωνα.Οι ερημίτες εντυπωσιάζουν.Ένας απ'αυτούς μου είπε κάποτε:"Θα σου συστήσω ένα βιβλίο".Περιμένω ν'ακούσω.Εκείνος όμως δεν έλεγε τίποτα.Λες κι έψαχνε μέσα στη μνήμη.Πέρασαν αρκετά λεπτά της ώρας ώσπου ρώτησα:"Ποιό είναι αυτό το  βιβλίο"κι εκείνος μου είπε:"Κανένα"!Μετά την αναπάντεχη απόκριση του ερημίτη,βρέθηκα ξαφνικά χωρίς επιφάνεια και βάθος.Ήμουνα ολότελα πραγματικός.

 

(Συνομιλία του Νίκου Καρούζου στο θεατρικό περιοδικό "Δρώμενα"με τον Νίκο Κακουλίδη.)

Η μαύρη κούρσα του κυρίου Καρούζου-ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΟΦΙΛΩΝ,ΑΘΗΝΑ 1999

 


ΥΠΟΓΡΑΦΗ

Παραλία Ασπροπύργου,σε μια θαυμάσια φθινοπωρινή λιακάδα  Για μένα, ότι φέρει την υπογραφή μου ισοδυναμεί με απόδειξη  ΗΛΙΑΣ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΑΥΤΟ...