Ο ήλιος κρυμμένος
Αποφεύγει να κοιτάξει
Είναι πολλά έντομα
Είναι καλοκαίρι
Έχουν συραγγα σκαμμένη και
Μπαινοβγαίνουν άνθρωποι
Σαν σε υπόγειο τρένο
Χαλαρώνει η δέσμη
Μένει σκληρό φως και ζεστή
άμμος
Όχι μόνον για τή αλήθια, αλλά και για την ομορφιά της αλήθιας νιάζομαι. Ηλία Πετρόπουλου,Ποιήματα (Νεφέλη,1993)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου