ΥΠΕΡΟΥΣΙΟ ΔΕΙΠΝΟ

Ω πόσο ανυπόμονος ήμουν
να διεισδύσω  στην αφάνεια,
στην υπέροχη διάταξη των νεφών
καθώς το φώς ματωμένο
έφτανε στις παρυφές της ύπαρξης
παλεύοντας με ενοχές και δειλίες,
οι προαιώνιες μάχες διεξάγονται πάντα
στην κόψη μιας θλίψης
"οικιοποιήσου την μοναξια"
το στόμα κάθε περαστικού μου ομιλεί
μα δεν θέλω να νερώσω το κρασί 
του υπερούσιου δείπνου
ήρθα σε ρήξη με το σώμα.