Δευτέρα 28 Δεκεμβρίου 2015

ΔΥΣΧΕΡΕΙΑ ΑΙΝΙΓΜΑΤΩΝ

Ξημερώματα Χριστουγέννων,διέσχισε κουρασμένος το ομιχλώδες μονοπάτι με οφθαλμούς ξηρούς από την προσδοκία.Άφαντος Εκείνος δια του οποίου ανοίχτηκαν οι ουρανοί.Εορτασμός διασπαστικός και χαώδης.Κοίταξε γύρω του την πείνα και την ανημποριά,την υψηλοφροσύνη και την ρηχότητα.Εξαγριωνόταν διότι έβλεπε ότι έπασχε.
ΟΤΑΝ ΘΥΜΟΤΑΝ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΘΕΟΣ,ΔΕΝ ΑΝΕΧΟΤΑΝ ΝΑ ΠΑΣΧΕΙ.
Συνέχισε τον δρόμο του απελπιστικά μόνος,λίγο πριν φτάσει κοντοστάθηκε στην ανάπηρη θλίψη της πόλης.
Ήταν ένα εξαίσιο πτώμα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΝΕΟΝ ΕΤΟΣ

  Όχι μόνον για τή αλήθια,       αλλά και για την ομορφιά της αλήθιας νιάζομαι. Ηλία Πετρόπουλου,Ποιήματα (Νεφέλη,1993)