ΠΕΤΡΙΝΗ ΘΛΙΨΗ

Ήμουν πεταμένος 
στην αιώρηση του μίσους
πιασμένος στην πέτρινη θλίψη
με ψευτόλογα αργοπερνούσα την άβυσσο
πώς με τόσο φώς βουλιάζω;
έσκυβαν τα πλήθη 
ως δέντρα αιωνόβια
να περάσω
άφησα πίσω νεφελώματα λέξεων
την σιωπή στο άνοιγμα των ανθών
έμεινε η ακοή 
στην πλάτυνση του απείρου της καρδιάς
 να συντρίβεται
σε ήχους πολέμων
και τυμπανοκρουσίες της αγοράς