ΧΙΜΑΙΡΑ

Νοιώθοντας το πέταγμα μιας μικρής πεταλούδας στην κουρτίνα του παραθύρου,αντιλήφθηκε πόσο ευάλωτο είναι το υλικό σώμα στην φθορά,όμως θρασυνόμενον τον θάνατο ενέκρωσε ο ζωαρχικότατος Λόγος,δίνοντας στον καθένα την δυνατότητα σωτηρίας αρκεί να μην σκοντάφτει πάνω στην αδυναμία των άλλων ώστε να φτάσει στο βάθος των πραγμάτων.Εξάλλου ο Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης βαθιά διαποτιζόμενος από το πνεύμα των παλαιών Πατέρων αναφέρει πως δεν πρέπει να  συγχέουμε τον άνθρωπο αυτή την εικόνα του Θεού με το κακό που ενυπάρχει μέσα του,διότι το κακό είναι μια διαβολική χίμαιρα ενώ η ουσία του,η εικόνα του Θεού μένει ακόμα στο βάθος του.

Προετοιμασία για υποδοχή πιλότου.

30.08.18

ΑΡΧΕΙΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ

Πλοίο ταχύτητας 12 μιλίων,πορείας 047 ,θέσεως εν μεσημβρία 7 και 50 μοιρών βορείως και 108 και 56 μοιρών ανατολικώς.Περιγράφεται δελτιό καιρού όπου η πορεία του πλοίου συναντάται σε 3 μέρες με ισχυρό κυκλώνα,τον Τράμι.Συνιστάται η μη μετακίνηση βορείως του 20 μοιρών πλάτους μέχρι να προσπεράσει η κύρια του κυκλώνα δύναμη.Αναφέρει αξιόλογος ποιητής πως η ποίηση ως λειτουργία σε βοηθάει όχι μόνο να ζήσεις αλλά και να πεθάνεις,δηλαδή με κάποιο τρόπο μεταγγίζεσαι μέσα στο έργο σου,και η μετάγγιση αυτή έχει έναν χαραχτήρα διπολικό,βλέπει προς τον θάνατο αλλά δίνει στην ζωή μεγαλύτερη σημασία.Όπως και κάθε τι πού προσανατολίζεται προς τον θάνατό του αλλά συγχρόνως πανηγυρίζει και υμνεί την ζωή.Δόξα σοι ο Θεός.

24.09.18

Ο ΠΕΡΙΒΛΕΠΤΟΣ ΑΘΩΣ

 Σιωπηλός ὁ περίβλεπτος Ἂθως.Ἀλλ' ἡ σιγή,τά ἒργα καί ἡ αὐτόδηλος ἀγιότης τοῦ ὑψικορύφου Ὂρους ἀναφανδόν κραυγάζουν καί μαρτυροῦν ὡς δρομεῖς μεταλαμπαδεύοντας τό φῶς καί τήν ζωήν.Εἰς τό ''Περιβόλι τῆς Παναγίας'' δέν χρειάζονται σάλπιγγες διαλαλήτριες.Τό πνεύμα καί τό ἧθος ὁδηγεῖ τό Ὂρος καί διαβρέχει τόν κόσμον.              

Ἀρχιμανδρίτου ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΥ ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΙΤΟΥ

ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΑ-ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

ΕΤΒΑ-1991

ΤΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ

Μοῦ εἶπε:
ὃλη τή νύχτα χθές ἀγγελοκρούσματα.
Ὃλη τή νύχτα στό παράθυρό μου λέξεις-ἀγγελοπετριές.
Μοῦ εἶπε μαζί γράφουμε τώρα.
Ἐγώ χτυπῶ τά πλῆκτρα.Αὐτοί ὑπαγορεύουν.
Ὃμως βαθύτερα μέ τά ὀστά μου
θά ταιριάξω τά σανσκριτικά τοῦ παραδείσου
Μέ τά ὀστά μου:αὐτό τό ἂγαλμα πού μοῦ ἀντιστοιχεῖ.

Ὁ θάνατος θέλει δέ θέλει θά τραβήξει
τίς λινάτσες τῆς σάρκας.Θέλει δέ θέλει
θά κάμει τ' ἀποκαλυπτήρια.

Μανόλης Πρατικάκης-ΤΑ ΔΥΣΕΥΡΕΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ,
Λεπτομέρειες ἀπό τή ζωή καί τό θάνατο τοῦ ποιητῆ Νίκου Καροῦζου

ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ

Μεταδίδει ἓνα βαρύ αἲσθημα θανάτου.Βάρος καί ὑλικότητα στό χρῶμα.Μέ συνέπεια ἠθική.Μαρτυρία πορείας μέσα στήν ὓλη.Ἀρνιέται κάθε πνεῦμα ἒξω ἀπό τό πράγμα,μή πραγματικό.Πουθενά δέν ἒχει οὐρανό,δημιουργό ἂνεμο,ἀναπνοή,ἀνάσα.Σκληρότητα σέ σημεῖο πού νά καταντάει ἀπάνθρωπη.Ἒλεγχος βαθύς,ἐξονυχιστική ἀνάλυση τοῦ αἰσθητοῦ.Εἰρωνεύεται τό φαινόμενο,τίς ὁμορφιές,τίς αἰσθησιακές γραμμές τοῦ σώματος,τή σάρκα.Βλέπει τό σῶμα σά σκελετό.Ἀπορεῖ τἰ εἶναι ἡ ζωή καί ἀμφιβάλει.Ἀπορία ἑνός πού τόν ἂγγισε ὁ θάνατος.

Ν.Γ.ΠΕΝΤΖΙΚΗΣ,ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ ΖΩΓΡΑΦΟΥ

 ΝΙΚΟΥ ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΥ-ΓΚΙΚΑ,ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΚΟΧΛΙΑΣ,ΤΕΥΧΟΣ 14

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ

Τό ὑπέρλαμπρο γεγονός  πού συγχωρεῖ ὃλες τίς ἀντιφάσεις.

Ν.Γ.ΠΕΝΤΖΙΚΗΣ

ΥΛΙΚΟ ΦΡΑΓΜΟ ΣΤΟ ΚΑΘΑΡΟ ΦΩΣ

Γιά τήν ἀναγέννηση τοῦ ἑαυτοῦ μας καί γενικά κάθε ἀνθρώπου,εἶναι ἀπαραίτητο νά ἀποσπασθοῦμε γιά κάποιο διάστημα ἀπό τίς ἐκκωφαντικές κραυγές τῆς πάλης τῶν παθῶν,κί ἒτσι μακρυά ἀπό ὃλα αὐτά νά ἀφιερώσουμε τίς ελεύθερες ὧρες στήν προσευχή,ἀποφεύγοντας μέ τόν τρόπο αὐτό τήν συμμετοχή στήν ''καταχθόνια συναυλία''.Μπροστά μας τίθεται ἓνας ἃγιος σκοπός,το γνωρίζουμε.Ἡ ὁδός ὃμως πρός τήν ποθούμενη εὐλογία περνᾶ μέσα ἀπό ἀκανθώδεις θάμνους πυκνόφυτου δάσους.Δέν θά ἀποφύγουμε τόν σπαρακτικό πόνο ἀπό τίς ματωμένες πληγές πού εἶναι διάσπαρτες σέ ὁλόκληρο τό σῶμα τῆς ζωῆς μας.Τό εὒθραυστο καί εὐάλωτο σῶμα μας,πάσχοντας ἀπό ὑπερβολικό κόπο,μπορεῖ νά ἀποσπάσει τόν νοῦ μας ἀπό τήν θεωρία τῶν αἰωνίων ἀξιῶν,ἡ προσευχή ὃμως πάλι ἐνισχυμένη εἶναι ἱκανή νά διεισδύσει διά μέσου τοῦ ὑλικοῦ φραγμοῦ στό καθαρό φῶς.

ΑΡΧ.ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ ΣΑΧΑΡΩΦ

ΥΠΑΡΧΕΙ ΓΕΦΥΡΑ

Υπάρχει γέφυρα

ράμφος φωτός

σε αλληλέγγυα

σχισμή

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Ἂν ὁ πολιτισμός δέ φαίνεται σέ ὃλα ὃσα κάνουμε 

τότε δέν εἲμαστε πολιτισμένοι.

Ζήσιμος Λορεντζάτος

ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΟΡΑΣΗΣ

Αν φεύγουν
σιωπηλοί
είναι
για λόγους
όρασης

στις σκιές επωάζεται
το σώμα

ΣΥΝΤΑΓΗ ΖΩΗΣ

Kάθε πρωί πρίν ξεκινήσεις τή δουλειά σου
ὃπλισε τήν ψυχή σου μέ τόν λόγο τοῦ Θεοῦ
πού δέν σοῦ θέτει μονάχα εὐδιάκριτα τά ὁρόσημα
ἀνάμεσα στά "ναί" καί τά "οὐ"
φιλτράροντας κάθε λεπτό σέ ἀπλοποιημένες ἀλήθειες
τίς σοφιστεῖες τῶν ἀργυραμοιβῶν
καί τάς πλοκάς τῶν Ἀθηναίων,
ἀλλά σοῦ δανείζει καί τά μέσα
ν'ἀντιμετωπίσεις τά παρόντα μέ προκαταβολή τά μέλλοντα.
Κάθε πρωί λοιπόν,κάθε πρωί
πού δέν ξέρεις ποιός θά σοῦ σερβίρει τή θλίψη
μήν λησμονήσεις τήν ἁπλῆ συνταγή:
προσυνάλλασσε τά παρόντα τοῖς μἐλλουσι!

Σ.Σ.ΧΑΡΚΙΑΝΑΚΗΣ

ΦΑΝΕΡΩΣΟΥ ΜΟΙΡΑ

Φανερώσου μοίρα


δεν θα χρεώσω άλλο

τον επίγειο  θάνατο

Η ΧΑΜΗΛΟΤΕΡΗ ΣΤΙΓΜΗ

Σκέψη τοῦ παροδικοῦ
πού σέ παραλύει.
Σπίτια,θάνατοι,χωρισμοί.
Ἡ ζωή τοῦ ἀνθρώπου
εἶναι καμωμένη ἀπό καιρούς:
καιρός νά σπείρεις,
καιρός νά θερίσεις,
καιρός τῆς θλίψης,
καιρός τῆς χαρᾶς,
καιρός τῆς ἀγάπης,
καιρός τῆς μοναξιάς.
Ἂν τό σκεφτεῖς ἒτσι,
θα μπορέσεις
καί στη χαμηλότερη στιγμή
νά στηριχτεῖς,
γιατί κί αὐτή θά ἀνήκει σ'ἓναν
ἀπό τούς καιρούς
τῆς ζωῆς σου.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ,ΜΕΡΕΣ 18.09.1935

Η ΦΘΟΡΑ ΔΕΝ ΑΝΤΙΣΤΡΕΦΕΤΑΙ

Μου δίνεται απλόχερα ο καιρός και ο χώρος
παρότι η φθορά δεν αντιστρέφεται
μου δίνεται καιρός
μου δίνεται ένα καινούριο φώς
κάθε μέρα
λες και είναι νεογέννητο
μέσα απ'του Θεού τα χέρια 

33 36 south
032 55 east
course 069

ΕΝΑ ΕΛΑΧΙΣΤΟ

Εἶναι ὧρες,ὃλο καί πιό συχνά τώρα τελευταία,πού αἰσθάνομαι τόν ἑαυτό μού νά θέλει καί νά μήν θέλει  μέ τήν ἲδιαν ἀκριβῶς ἒνταση,νά δημιουργεῖ μιάν ἱσορροπία,καί αὐτή ἡ ἱσορροπία εἶναι τό χάος.Ξέρω πώς χρειάζεται ἒνα ἐλάχιστο γιά νά σπάσει ἡ ἰσορροπία,γιά νά κινηθεῖ ἡ μηχανή.Αὐτό τό ἐλάχιστο εἶναι τό δῶρο τοῦ Θεοῦ.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ,ΜΕΡΕΣ  27.12.1934

ΕΞΩΠΟΡΤΑ ΤΩΝ ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ

Ἀγανακτήσει κατ'αὐτῶν ὓδωρ θαλάσσης,

ποταμοί δέ συγκλύσουσιν ἀποτόμως

Καί ἐρημώσει πᾶσαν τήν γῆν ἀνομίαν,

καί ἡ κακοπραγία περιτρέψει θρόνους δυναστῶν.

Σοφία Σολομῶντος

ΚΟΣΜΗΜΑ

Σ’ἀμνημόνευτα χρόνια,ὁ ἂνθρωπος που ζοῦσε στις σπηλιές,σήκωσε το χέρι του και με ἒνα ὑποτυπῶδες ὂργανο,χάραξε πάνω στην πέτρα ἒνα σχέδιο ἀφηρημένο,ἒνα σχήμα ζώου ἢ ἀνθρώπου.Ἠ σημασία τῆς χειρονομίας αύτῆς εἶναι διπλή:ἠθική και αἰσθητική.

Ἠθική,ἐπειδή μ’αὐτή του την πράξη ὁ ἂνθωπος,βεβαιώνοντας τη θεική του καταβολή και κάμνοντας χρήση τῆς ἐλευθερίας του ἀλλοίωσε  τον ἐξωτερικό κόσμο,προσθέτοντας  στη δημιουργία  τοῦ Θεοῦ ἓνα δημιούργημα δικό του.Τό δημιούργημα αὐτό,ἀποτελεί πράξη τοῦ πνεύματος πού εμφύσησε μέσα του ὁ Δημιουργός.Ἒτσι,διά μέσου τοῦ ἀνθρώπου,εἶναι σά να συνεχίζεται το ἒργο τοῦ Θεοῦ μέσα στον δημιουργημένο κόσμο.

Αισθητική,ἐπειδή άναφέρεται στη ἀνθρώπινη ὂραση.Για πρώτη φορά φαίνεται το μάτι τοῦ ἀνθρώπου να μήν ἀρκεῖται στο θέαμα τοῦ κόσμου,να μην θεωρεί πλήρες αὐτό που βλέπει για την ἱκανοποίησή του.Δέν πρόκειται πιά για την διακρίβωση και την ἀπόλαυση τῆς ὀμορφιᾶς που το μάτι τοῦ ἀνθρώπου άποκαλύπτει και πιστοποιεῖ τριγύρω του.Ἡ χαρά αὐτή φαίνεται ἀδρανής ,παθητική.Πρόκειται για χαρά ἐνεργητική ,τη χαρά τοῦ δημιουργοῦ που με την αἲσθηση κάποιου κενοῦ στα θεατά,ἁπτοποιεῖ την δημιουργική του ἐλευθερία και κάνει ὁρατή τη ψυχή του με το σχέδιο και το χρώμα.Αἲσθηση τοῦ κενοῦ,τοῦ ἑλλιποῦς  στο ὁρατό κόσμο,αἲσθηση τῆς ὀμορφιάς ,τῆς ἀρμονίας  στο ἀόρατο ,συνηφαίνονται,ἀλληλογνωρίζονται,καρποφοροῦν και πλάθουν τό κόσμημα.

Κώστας Ε. Τσιρόπουλος

Π.ΒΑΜΠΟΥΛΗ

ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΔΙΑΚΟΣΜΗΤΙΚΗ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΣΤΕΡΟΣ,1992     

ΜΠΟΥΣΟΥΛΑΣ

Μετρά ο χρόνος

βρίσκεται

μπούσουλας ανεμίζει

πέρνουν και άλλες αντιστοιχίες

στα μανομετρικά ύψη

ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΜΟΥ ΣΤΗΘΟΣ

Ὢ θάνατε

βασιλέα

τῶν πραγμάτων

πιέζεις 

ἀπόψε 

τό μικρό μου 

στῆθος

ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ

ΑΝΑΧΑΙΤΙΣΗ ΤΩΝ ΥΔΑΤΩΝ

Τί ἀναχαιτίζεις σου τά ὓδατα,ὦ Ἰορδάνη;

τί ἀναποδίζεις τό ρεῖθρον 

καί οὐ προβαίνεις τήν κατά φύσιν πορείαν;

Oὐ δύναμαι φέρειν,φησί,πῦρ καταναλίσκον,

ἐξίσταμαι καί φρίττω τήν ἂκραν συγκατάβασιν,

ὃτι οὐκ εἲωθα τόν καθαρόν ἀποπλύνειν,

οὐκ ἒμαθον τόν ἀναμάρτητον ἀποσμήχειν,

ἀλλά τά ρερυπωμένα σκεύη ἐκκαθαίρειν.

Ἀκάνθας φλέγειν με ἁμαρτημάτων 

διδάσκει ὁ ἐν ἐμοί βαπτιζόμενος Χριστός,

ὁ Ἰωάννης συμμαρτυρεί μοι,

ἡ φωνή τοῦ Λόγου βοᾶ:

Ἲδε ὁ ἀμνός τοῦ Θεοῦ 

ὁ αἲρων τήν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου.

Αὐτῶ πιστοί βοήσωμεν.

Ὁ ἐπιφανείς Θεός εἰς τήν ἡμῶν σωτηρίαν δόξα σοι.