Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2020

ΕΞ ΑΙΜΑΤΩΝ



 

 

Ρύσαι με ἐξ αἰμάτων ὁ Θεός

ψαλμός 50

Πίσω από χοντρές αλυσίδες το φως ξεγλιστράει

Μανικό,

Υψώνεται φοβερίζοντας το ανύπαρκτο τείχος

Κάθε λεπτό θρυμματίζεται

Και το επόμενο εφευρίσκει νέο δρόμο να καρφωθεί στη θάλασσα

Ώσπου φτάνει το μολυβένιο πέπλο,χωρίς ήχο επιβολής

Ή λάμψη εκρήξεως

Εκτός απ’τις στριγγλιές του ανέμου

 

Για λίγο το πνιγμένο πρόσωπο κοιτά το τζάμι

Και αμέσως βυθίζεται στο υγρό έρεβος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΝΕΟΝ ΕΤΟΣ

  Όχι μόνον για τή αλήθια,       αλλά και για την ομορφιά της αλήθιας νιάζομαι. Ηλία Πετρόπουλου,Ποιήματα (Νεφέλη,1993)