Δευτέρα 27 Νοεμβρίου 2017

ΑΜΕΤΑΚΛΗΤΑ ΔΕΣΜΙΟΙ



Το προσωπείο
 
και η δύναμη κονιορτός
που σκέπαζε η αλμύρα

επομένη του ταξιδιού
αγκύλωνε τις αντιστάσεις του ονείρου

παρασύροντας άχρηστα πλέον
 αντικείμενα στο διάβα του

με την δυσνόητη παρηγοριά
και την ελπίδα  

δεινώς

και αμετάκλητα

δέσμιων  




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΝΕΟΝ ΕΤΟΣ

  Όχι μόνον για τή αλήθια,       αλλά και για την ομορφιά της αλήθιας νιάζομαι. Ηλία Πετρόπουλου,Ποιήματα (Νεφέλη,1993)