Υπάρχει ελπίδα λοιπόν;
εφόσον
θολά αγγίζω
το κράσπεδο του κόσμου
έρχεται η ώρα της επιφυλακής
σκουριασμένοι κρίκοι
και σκοινιά
μπαταρισμένα απ'την πολυκαιρία 
και ο νους εκεί
μισοσβησμένος
μια αχτίδα που έγειρε μέσ'το σκότος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου