 |
| όπου κι αν βάλω πλώρη εδώ αράζω, το σκοτάδι με χρωστάει στο φώς |
 |
| Η γή στη θάλασσα, η φουρτούνα στη γαλήνη |
 |
| Ω χαρά τραυματισμένη, μιας στιγμής χωρητικότητα που κλονίζει αιώνες |
 |
Θυμώνει ο ήλιος,
ο ίσκιος του αλυσοδεμένος
κυνηγάει τη θάλασσα
|
 |
| Σ'ένα πελώριο διάστημα χύνεται το φώς Γεμίζει οράματα γλυπτά κι είδωλα φέγγους |
 |
| Υπάρχει ένα στήθος που χωράει τα πάντα |
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου