Περί της συνεχούς αναμονής του Αοράτου δεν είχα
ιδέα,αντικρίζοντας τον σιδερένιο κλωβό με τα φώτα καταιγιστικά να ακυρώνουν την
μνήμη,χώθηκα κατά την συνήθεια μου στην καθημερινότητα με προσήλωση πριν με
ξεχωρίσει το πλήθος,εκ των συνθηκών υποχρεούμαι να παλέψω ενάντια στον παλαιό
άνθρωπο,να καλλιεργήσω την καρτερία σε συνθήκες άνυδρου τοπίου,είναι αυτή η
συστολή της ύπαρξης από την απειλή της μονώσεως.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
ΕΠΕΤΕΙΟΣ
ΕΠΕΤΕΙΟΣ Ἀπὸ τὴ γέννηση τοῦ ἁμαρτωλοῦ, ἴσαμε τὸν ἀγρὸ τῆς ἀγάπης, πορεία μὲ ζευγάρια ὑποδημάτων ἕξ. Τὸ πρῶτο ζευγάρι πορτοκαλί. Τὸ δεύτερο...
-
Είναι βουνά θεόρατα που μένουν για πάντα κρυμμένα από ξένα μάτια και το περίγραμμά τους με μια βυθομέτρηση δεν μπορεί να ψηλαφιστεί.Ωκεά... -
Το πρόσωπό μου σαν πρόσωπο φαγωμένο απ'τον καιρό, σαν την ωραιότητα και την θλίψη ενός προσώπου. Αυτό είναι το πρόσωπό μου. Πετρέλευση...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου