ΣΥΓΚΟΜΙΔΗ

ο τρόπος που μπαινοβγαίνουμε στις εποχές

Ν.ΚΑΡΟΥΖΟΣ

Επείγεται ο κόσμος
τις ουλές του χρόνου
πιο βαθιές
από χθες
αγγίζω

εντονότερο 
το βαθούλωμα
στη θέση των ματιών

ο ήλιος
μη γελιέσαι

δεν χαμογελά,
ξοδεύεται

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΩΣ ΝΑΟΣ

Ἡ ὔλη γίνεται μαλακή και εὔπλαστη 

ὅταν την ἀγγίζη το πνεῦμα.

Ἀπό τὴν βαρειὰ καὶ ἀδρανή μάζα της ξεπηδάει μιὰ ὀμορφιά

 σμιλεμένη μὲ ἰεροφανικά σημεῖα καὶ παλλόμενη ἀπὸ ζωή.

Ὁ ἄνθρωπος ἔχει κληθῆ νὰ ἀντλήση ἀπό  τὰ πράγματα

 τὴν ὡραιότερη προσευχή:

νά κάνη τὸν κόσμο ναό.

                         Π.ΕΥΔΟΚΙΜΩΦ,Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

                                             ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ 

                                              ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ  ΕΛΛΑΔΟΣ,1980

ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΦΩΣ

Όλο σημάδευε τον ήλιο
πριν δύσει
μα δεν κρατούσε όπλο


δεν κρατούσε

και του φωνάζαν
                "σμίξε τα χέρια
          σε ικεσία
πριν δύσει ο ήλιος
        και χαθεί 
το τελευταίο το φως''
μα εκείνος δεν άκουγε μεσ΄τη βοή
των πετεινών του ουρανού

και όλο σημάδευε
με τ'άδεια χέρια
έναν ήλιο που έδυε
έτοιμος να χύσει 
απ΄τα σπλάγχνα του
      
το τελευταίο φώς

ΖΩΗ

Οἱ ἂνθρωποι ἀργοπεθαίνουν
καὶ ἀποκοιμοῦνται στον οὐρανὸ
ἀπ' τὴν πολλὴ ἀνάμνηση τοῦ χρόνου

ΣΑΡΑΝΤΑΡΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ

Ἐξαρθρώνονται οἱ πέτρες,

και τό σίδερο καταλύεται.

Ἐρημώνουνε οἱ κορφές ἀπ'τά κάστρα πού ἀφανίζονται,

ἀλλά τό χτισμένο φῶς,δέν ξεχτίζεται

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ

ΤΡΙΑ ΦΥΛΛΑ,1981

ΤΑ ΠΕΛΜΑΤΑ

Ἢ εἶναι κραυγές μέσα στον ὓπνο

George Trakl

τα πέλματα

την αναίδεια της σάρκας
θα πνίξουν

όταν πάψει η συρρίκνωση των φωνών

και περάσουν όλοι οι ντελάληδες

καταμεσής της πλατείας

ΠΕΡΙΣΣΕΙΑ ΑΙΝΙΓΜΑΤΩΝ

Κύρτωσαν
δεν ακούγονται πλέον
ούτε στην  μανία των ανέμων
καθώς ξεχαρβαλώνουν  
τον διώροφο στεναγμό
κόβοντας τον στα τρία
και μοιράζοντας σε κάθε όροφο
τις πληγές

υπάρχει και περίσσεμα

ΚΡΥΒΕΙ Η ΕΚΔΟΧΗ

Ίσως μια άλλη 
εκδοχή
κρύβει

σιγά σιγά
ρέει η ιστορία

ΜΙΑ ΜΕΙΛΙΧΙΑ ΦΛΟΓΑ

Ὁ Θεός,μιὰ μειλίχια φλόγα,
μίλησε στὴν καρδιά του:
Ὧ ἂνθρωπε!

GEORGE TRAKL
ΠΟΙΗΜΑΤΑ,ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΘΑΝΑΣΗΣ ΛΑΜΠΡΟΥ,ΠΕΡΙΣΠΩΜΕΝΗ 2014

ΣΚΙΑΣ ΑΣΘΕΝΕΣΤΕΡΑ

Οὐκ ἔστι,φησί τις,οὐκ ἔστι τήν ἐνεστῶσαν ἡμέραν εὐσεβῶς διεξελθεῖν,

εἰμή αὐτήν  ἐσχάτην παντός τοῦ βίου λογίσηται.

Καί θαῦμα ὄντως,πῶς καί Ἕλληνες τοιοῦτον τι ἐφθέγξαντο,

επεί καί φιλοσοφίαν τοῦτο εἶναι ὁρίζονται,μελέτην θανάτου.

Ἁγ.Ἰωάννου τῆς Κλίμακος,Λόγος ΣΤ'

κς',Περί  μνήμης θανάτου

Το ΟΚΤΑΣΕΛΙΔΟ τοῦ Μπιλιέτου

τχ. 17 Ἀπρίλιος-Ἰούνιος 1998

ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ

                                                      Αργά κατανοούμε

διογκώνει η ανεπάρκεια
το ίδιο και η φθορά
στρίβει χωρίς σύνεση
το τεράστιο
οξύστομο γέλιο
συναντά
το μονοπάτι των δακρύων
πετρωμένο στην έξοδο της όρασης

ΜΥΣΤΙΚΑ ΑΝΟΙΞΗΣ

Λοιπόν
οι αισθήσεις κραδαίνουν
θηριώδη μυστικά
ολόκληρη άνοιξη πεινασμένη 
δειλιάζει μπροστά τους

ΟΙΚΟΥΜΕΝΗ

Στήν οἰκουμένη γράφω γράμμα
-ποτὲ δὲν ἒλαβα δικό της-,
τ'ἁπλὰ ποὺ ἡ Φύση μοῦ'πε νέα,
ἡ τρυφερὴ Μεγαλειότης.

Τὸ μήνυμα θὰ παραλάβουν
χέρια σ'ἐμένα ἀμυδρά
χάριν Ἐκείνης,κρίνετέ με,
συμπατριῶτες,τρυφερά.

EMILY DICKINSON

από ΤΟ ΜΕΓΑ ΥΔΩΡ,,Μετάφραση Διονύση Καψάλη

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ

ΑΠΟΡΘΗΤΕΣ ΚΟΙΝΟΤΟΠΙΕΣ

Διάκοσμος
άκοσμου λύπης
καθώς προς τις απόρθητες
κοινοτοπίες
το πλησίασμα
τα λόγια μαραίνονται
σβήνουν οι άνανδρες επικύψεις
βαραίνει το σφοδρό δειλινό
στο έρμο το κύμα

ΠΤΩΣΗ

Μηδέ 
πίπτων 
ὑποχώρει 
τοῦ σκάμματος.

Κλίμαξ,Λόγος Δ΄,ξα΄

ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑΣ ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΜΕΣΑ ΜΑΣ

Ὑπάρχει
 ἕνας  καθρέφτης 
μέσα μας,
εἶναι ὁ ἣλιος

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΡΑΝΤΑΡΗΣ

ΑΥΡΙΟ ΠΑΛΙ

Αύριο πάλι.Είναι ενδιαφέρον πώς αποχαιρετιόμαστε  κάθε μέρα από τη ζωή μας,λέμε και ακούμε,αύριο πάλι ,και μοιραία  μια απ'αυτές τις μέρες θα είναι η τελευταία για κάποιον,ή δεν θα υπάρχει πια αυτός στον οποίο το είπαμε,ή δεν θα  υπάρχουμε εμείς που το είπαμε.Θα δούμε αν στο σημερινό αύριο,αυτό που συνήθως λέμε επόμενη μέρα,όταν θα συναντηθούμε ξανά,θα είμαστε σε θέση να καταλάβουμε πόσο εξαιρετικό,πόσο θαυματουργό είναι να έχουμε πει αύριο πάλι και να βλέπουμε να εκπληρώνεται με βεβαιότητα κάτι που υπήρχε απλώς προβληματική πιθανότητα.

ΖΟΖΕ ΣΑΡΑΜΑΓΚΟΥ,ΠΕΡΙ ΦΩΤΙΣΕΩΣ  

ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΟΤΗΤΑΣ

Δέν πνίγεσαι μόνο στα κύματα.

Εἶναι πολλοί οἱ προορισμοί

πνιγμοῦ τῶν ναυαγῶν.

Ἕνας πνίγεται στο λόγο

ἄλλος στά ὄνειρα

ἄλλος στον ποταμό τῶν αναφιλητῶν.

Ὁ τραγικότερος πνιγμός

εἶναι μέσα στη σιωπή τοῦ Θεοῦ.

ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΜΟΥΝΤΕΣ

ΠΕΡΙΚΛΕΙΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

                      ΧΡΙΣΤΟΣ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΑΚΗΣ

               ΞΕΝΟΣ ΕΙΜΙ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

 ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΥΠΩΘΗΤΩ, 2002

Τώρα ποὺ ὅλα τέλειωσαν θυμήσου

γιατὶ μόνο ἡ μνήμη σοῦ μένει

καὶ ἀτένισε  πάλι τὴν περίκλειστη θάλασσα

ἀπὸ τὴ μνήμη ἂλλο νόμισμα δὲν ἒχεις

γιὰ νὰ περάσεις ἀπέναντι.

LUCCA